Temperatura i osiadania podpór
Dwa obciążenia, które nie są siłami: pręt, który chce zmienić długość lub krzywiznę, i podpora, która się przemieszcza. Oba wywołują siły przekrojowe tylko tam, gdzie konstrukcja się temu przeciwstawia, dlatego dobrze nadają się do ćwiczeń z układów statycznie niewyznaczalnych. Teorię obu obciążeń znajdziesz w części Obciążenia elementów podręcznika teoretycznego aplikacji.
Temperatura
lc.createBeamTemperatureLoad(member, [dTc, dTb, dTt])
| Wartość | Znaczenie | Wpływ na swobodny pręt |
|---|---|---|
dTc | zmiana w środku ciężkości, K | wydłużenie o |
dTb | zmiana we włóknach dolnych (po stronie lokalnej osi +z), K | razem z dTt zakrzywia pręt: |
dTt | zmiana we włóknach górnych, K |
Pręt zgina tylko różnica dTb - dTt, więc [30, 20, 0] i [30, 10, -10] to to samo obciążenie. Wymaga ono alpha materiału i h przekroju; bez h momenty wychodzą NaN.
Belka utwierdzona na obu końcach nie może się ani wydłużyć, ani zakrzywić, więc zamiast tego jest ściskana i zginana: i .
import { DofID, LinearStaticSolver } from '@edubeam/fem'
const solver = new LinearStaticSolver()
const { domain } = solver
const lc = solver.loadCases[0]
domain.createMaterial(1, { e: 210e9, g: 81e9, alpha: 12e-6 })
domain.createCrossSection(1, { a: 28.5e-4, iy: 1943e-8, h: 0.2, k: 1e32 })
const fixed = [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]
domain.createNode('A', [0, 0, 0], fixed)
domain.createNode('B', [6, 0, 0], fixed)
const beam = domain.createBeam2D(1, ['A', 'B'], 1, 1)
// Środek ciężkości cieplejszy o 30 K, dół cieplejszy od góry o 20 K
lc.createBeamTemperatureLoad(1, [30, 20, 0])
solver.solve()
beam.computeNormalForceAt(lc, 3) // -215460 N: EA · 12e-6 · 30
beam.computeBendingMomentAt(lc, 3) // -4896.4 N·m: EI · 12e-6 · 20 / 0.2
Dla IPE 200 MN i MNm². Cieplejsze włókna dolne sprawiają, że swobodna belka wygina się końcami do góry, więc utwierdzenia zginają ją w przeciwną stronę: powstaje moment ujemny, rozciągający włókna górne.
W belce swobodnie podpartej to samo obciążenie nie wywołuje żadnych sił przekrojowych, tylko przemieszczenia: podpora przesuwna przesuwa się na zewnątrz o mm, a środek rozpiętości ugina się o mm.
Zadane przemieszczenia
lc.createPrescribedDisplacement(node, { [DofID.Dz]: 0.01 })
Przesuwa podporę o zadaną wartość: w metrach dla Dx i Dz, w radianach dla Ry, we własnych osiach węzła. Musi to być stopień swobody zablokowany przez podporę węzła; dla swobodnego stopnia swobody wartość jest ignorowana bez ostrzeżenia.
Belka jednostronnie utwierdzona, której podpora przesuwna osiada o 10 mm, w nowym solverze z materiałem i przekrojem z przykładu z temperaturą:
domain.createNode('A', [0, 0, 0], [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]) // utwierdzenie
domain.createNode('B', [6, 0, 0], [DofID.Dz]) // podpora przesuwna
const beam = domain.createBeam2D(1, ['A', 'B'], 1, 1)
lc.createPrescribedDisplacement('B', { [DofID.Dz]: 0.01 }) // 10 mm w dół
solver.solve()
domain.getNode('B').getReactions(lc).values // [566.7] N: 3EIw/L³
beam.computeBendingMomentAt(lc, 0) // -3400.2 N·m w A: 3EIw/L²
Podpora przesuwna musi pociągnąć belkę w dół, żeby ta za nią podążyła, dlatego jej reakcja jest dodatnia, skierowana wzdłuż +z: N.
Jak aplikacja rysuje oba te obciążenia, opisuje strona Obciążenia.