Węzły i podpory

Węzły to punkty, w których łączą się pręty. Podpora nie jest osobnym obiektem: to lista stopni swobody, które węzeł ma zablokowane. Fragmenty kodu na tej stronie są częściami programu takiego jak ten ze strony Pierwsze kroki i korzystają z jego solver, domain i lc.

Tworzenie węzła

TypeScript
domain.createNode(label, [x, y, z], bcs)
ArgumentTypZnaczenie
labelstring | numberNazwa węzła, przechowywana jako tekst: 1 i '1' to ten sam węzeł
coordsnumber[][x, y, z] w metrach, z y = 0. Oś z jest skierowana w dół.
bcsDofID[]Stopnie swobody blokowane przez podporę. Pomiń ten argument dla węzła swobodnego.

Metoda zwraca obiekt Node; domain.getNode(label) pozwala go później odnaleźć. Utworzenie węzła z etykietą, która jest już w użyciu, zastępuje stary węzeł.

TypeScript
import { DofID } from '@edubeam/fem'

const fixed = [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]
domain.createNode('A', [0, 0, 0], fixed)
domain.createNode('B', [0, 0, -4]) // swobodny: górny koniec słupa o wysokości 4 m

Podpory

Każda podpora z aplikacji EduBeam to zestaw zablokowanych stopni swobody:

PodporabcsBlokuje
Utwierdzenie[DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]wszystko
Przegub[DofID.Dx, DofID.Dz]oba przemieszczenia, obrót jest swobodny
Przegub przesuwny[DofID.Dz]przemieszczenie pionowe, przesuwa się wzdłuż x
Przegub przesuwny pionowy[DofID.Dx]przemieszczenie poziome, przesuwa się wzdłuż z
Utwierdzenie przesuwne[DofID.Dz, DofID.Ry]przemieszczenie pionowe i obrót, przesuwa się wzdłuż x
Utwierdzenie przesuwne pionowe[DofID.Dx, DofID.Ry]przemieszczenie poziome i obrót, przesuwa się wzdłuż z
Tylko obrót zablokowany[DofID.Ry]obrót

W kolejności, w jakiej je podasz, wracają potem reakcje. Konstrukcja potrzebuje co najmniej trzech zablokowanych stopni swobody, rozmieszczonych tak, by nie mogła się poruszać jak mechanizm: zob. Gdy obliczenia się nie udają.

Zablokowany stopień swobody można też przesunąć o zadaną wartość, czyli zadać osiadanie podpory: zob. Zadane przemieszczenia.

Podpory ukośne

Podpora przesuwna na pochyłej płaszczyźnie blokuje węzeł prostopadle do niej, a nie pionowo. Obróć osie węzła metodą updateLcs; jego bcs odnoszą się wtedy do obróconych osi. W programie ze strony Pierwsze kroki utwórz B tak:

TypeScript
const b = domain.createNode('B', [6, 0, 0], [DofID.Dz]) // blokuje własną oś z
const a = (30 * Math.PI) / 180 // 30°, od x w stronę z: zgodnie z ruchem wskazówek zegara na ekranie
b.updateLcs({ locx: [Math.cos(a), 0, Math.sin(a)], locy: [0, 1, 0] })

locx to własna oś x węzła zapisana jako wektor w osiach globalnych, a locy – jego oś y, która pozostaje [0, 1, 0]. W aplikacji EduBeam ten sam kąt to Kąt lokalnego układu węzła, 30°.

Po solve() podpora B działa prostopadle do pochyłej płaszczyzny, a podpora nieprzesuwna w A przejmuje składową poziomą:

TypeScript
b.getReactions(lc).values // [-41569]: N wzdłuż własnej osi z węzła B, 36 kN / cos 30°
b.getReactions(lc, true).values // [20785, -36000, 0]: wzdłuż x, wzdłuż z, moment
Podpora przesuwna obrócona o 30°: jej reakcja jest prostopadła do pochyłej płaszczyzny, a belka jest rozciągana54q = 12 kN/m20,783641,57AB
Podpora przesuwna obrócona o 30°: jej reakcja jest prostopadła do pochyłej płaszczyzny, a belka jest rozciąganaOtwórz w EduBeamie

Składowa pionowa to nadal  kN; pozioma,  kN, rozciąga belkę, ciągnąc ją z obu końców. Moment się nie zmienia.

W obróconym węźle przemieszczenia i reakcje są podawane w jego własnych osiach, chyba że przekażesz true, by otrzymać je w osiach globalnych. Obciążenia węzłowe przyłożone do takiego węzła są globalne, chyba że wskażesz inaczej: zob. Obciążenia węzłowe. node.updateLcs() bez argumentu przywraca pierwotne osie.

Zmiana węzła

Węzeł to zwykły obiekt: zmień node.coords, aby go przesunąć, albo zastąp node.bcs, czyli Set<DofID>, aby zmienić podporę.

TypeScript
domain.getNode('B').coords = [8, 0, 0] // dłuższe przęsło: wystarczy solve()
domain.getNode('A').bcs = new Set(fixed) // nowa podpora: najpierw ponumeruj od nowa
solver.codeNumberGenerated = false
solver.solve()

Zmiana podpór albo dodanie lub usunięcie węzłów zmienia układ równań: bez codeNumberGenerated = false solver po cichu zachowuje stare podpory. Część Ponowne obliczenia po zmianie wymienia zmiany, które tego wymagają.