Dokumentacja API
Co eksportuje @edubeam/fem 0.3, pogrupowane według zastosowania. Wszędzie obowiązują jednostki SI: m, N, N·m, N/m, Pa, K i rad. Etykiety (LabelType) mają typ string | number i są przechowywane jako tekst. Metody, których tu nie wymieniono, są wewnętrzne: w TypeScripcie są publiczne tylko dlatego, że wywołują je inne klasy solvera.
Eksporty
| Eksport | Rodzaj | Rozdział |
|---|---|---|
LinearStaticSolver | klasa | Analizy |
Solver | klasa abstrakcyjna | Analizy |
Domain | klasa | Domain |
Node | klasa | Node |
Beam2D, Element | klasy | Elementy |
Material, CrossSection | klasy | Materiały i przekroje |
LoadCase | klasa | Obciążenia |
NodalLoad, BeamConcentratedLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamElementTrapezoidalEdgeLoad, BeamTemperatureLoad, PrescribedDisplacement, Load, BeamElementLoad | klasy | Obciążenia |
DofID | enum | DofID |
LabelType, EnumDictionary, MaterialParameters, CrossSectionParameters | typy |
Analizy
LinearStaticSolver
const solver = new LinearStaticSolver()
| Składowa | Typ | Opis |
|---|---|---|
domain | Domain | Model |
loadCases | LoadCase[] | Na początku zawiera jeden przypadek, 'DefaultLC'. Kolejne dodawaj przez new LoadCase(label, solver.domain): Przypadki obciążenia. |
solve() | void | W razie potrzeby numeruje równania, agreguje i rozwiązuje wszystkie przypadki obciążenia. Może zgłosić wyjątek dla mechanizmu, ale nie zawsze. Od wersji 0.3.1 niczego nie wypisuje; wersja 0.3.0 wypisywała czas obliczeń. |
codeNumberGenerated | boolean | Ustaw na false po dodaniu lub usunięciu węzłów lub prętów albo po zmianie podpór: dlaczego |
neq, pneq | number | Liczba swobodnych i liczba podpartych stopni swobody, po obliczeniach |
k | mathjs Matrix | Zagregowana globalna macierz sztywności, po obliczeniach |
getNodeDofIDs(label) | number[] | Stopnie swobody węzła, po obliczeniach |
EigenValueDynamicSolver istnieje w kodzie źródłowym, ale nie jest eksportowany.
Domain
solver.domain przechowuje model w czterech obiektach Map, których kluczem jest etykieta jako tekst: nodes, elements, materials, crossSections. Nie ma metod do usuwania: domain.nodes.delete(label) i domain.elements.delete(label) usuwają węzeł lub pręt, po czym trzeba ponumerować równania od nowa.
| Metoda | Zwraca | Opis |
|---|---|---|
createNode(label, coords?, bcs?) | Node | coords – [x, y, z] w m (domyślnie [0, 0, 0]), bcs – podparte DofID (domyślnie żadne) |
createBeam2D(label, nodes, mat, cs, hinges?) | Beam2D | nodes – [first, second], hinges – [atFirst, atSecond] (domyślnie [false, false]) |
createMaterial(label, params?) | Material | Zob. Materiały i przekroje |
createCrossSection(label, params?) | CrossSection | Zob. Materiały i przekroje |
getNode(label), getElement(label), getMaterial(label), getCS(label) | obiekt | Dla nieznanej etykiety zgłasza RangeError. getElement ma typ Element: aby odczytać wyniki, napisz as Beam2D. |
Utworzenie obiektu z etykietą, która jest już w użyciu, zastępuje stary obiekt.
Node
| Składowa | Typ | Opis |
|---|---|---|
label | string | |
coords | number[] | [x, y, z], m. Zmień, aby przesunąć węzeł. |
bcs | Set<DofID> | Podparte stopnie swobody. Zastąp, aby zmienić podporę. |
lcs | number[][] | undefined | Obrócone osie węzła, jeśli zostały obrócone |
updateLcs({ locx, locy }?) | void | Obraca osie węzła: locx – jego oś x w składowych globalnych, locy – [0, 1, 0]. Bez argumentu przywraca osie globalne. |
hasLcs() | boolean | Czy osie są obrócone |
getUnknowns(lc, dofs) | Matrix albo number dla jednego stopnia swobody | Przemieszczenia (m) i obroty (rad), w osiach węzła |
getReactions(lc, global?) | { dofs, values } | Reakcje w podpartych stopniach swobody, w kolejności bcs: N, N·m. values to macierz mathjs Matrix dla kilku reakcji, jednoelementowa tablica dla jednej i [] dla węzła swobodnego. Z global równym true w obróconym węźle: wszystkie trzy stopnie swobody w osiach globalnych, dofs równe [0, 2, 4], values – tablica z 0 tam, gdzie nic nie jest zablokowane. Jak je odczytać. |
Elementy
Beam2D
Dwuwęzłowa belka Timoszenki w płaszczyźnie x–z, z trzema stopniami swobody w każdym węźle (Dx, Dz, Ry). x podaje się w metrach od pierwszego węzła; n to liczba odcinków, co daje n + 1 punktów.
| Składowa | Zwraca | Opis |
|---|---|---|
label, nodes, mat, cs | string, string[], string, string | |
hinges | [boolean, boolean] | Zwolnienia momentu w pierwszym i drugim węźle |
computeNormalForceAt(lc, x) | number | N, rozciąganie dodatnie |
computeShearForceAt(lc, x) | number | V, dodatnia tam, gdzie M rośnie wzdłuż lokalnej osi x |
computeBendingMomentAt(lc, x) | number | M, dodatni przy rozciąganiu po stronie lokalnej osi +z |
computeNormalForce(lc, n) | { x, N } | N w n + 1 punktach |
computeShearForce(lc, n) | { x, V } | V w n + 1 punktach |
computeBendingMoment(lc, n) | { x, M } | M w n + 1 punktach |
computeLocalDefl(lc, n) | { u, w } | Przemieszczenia wzdłuż pręta i w poprzek niego, w osiach lokalnych, m |
computeGlobalDefl(lc, n) | { u, w } | To samo w globalnych x i z |
computeEndForces(lc) | Matrix | [X12, Z12, M12, X21, Z21, M21], siły, jakimi węzły działają na pręt, w osiach lokalnych |
computeEndDisplacement(lc) | Matrix | Przemieszczenia końców w osiach lokalnych, łącznie z obrotami w przegubach |
computeGeo() | { l, dx, dz } | Długość i rzuty, m |
computeT() | Matrix | Macierz transformacji 6 × 6, z osi globalnych do lokalnych |
computeLocalStiffnessMtrx() | { answer } | answer: lokalna macierz sztywności 6 × 6, ze skondensowanymi przegubami |
computeStiffness() | Matrix | Globalna macierz sztywności 6 × 6 |
computeShearFactor() | number | |
getMaterial(), getCS() | Material, CrossSection |
W miejscu siły skupionej metody …At zwracają wartość tuż za nią. Element to abstrakcyjna klasa bazowa Beam2D; tego typu używają domain.elements i getElement.
Materiały i przekroje
MaterialParameters | Jednostka | Domyślnie | Zastosowanie |
|---|---|---|---|
e | Pa | 1 | sztywność |
g | Pa | 1 | sztywność postaciowa |
alpha | 1/K | 1 | obciążenia termiczne |
d | kg/m³ | 1 | nieużywany w statyce |
CrossSectionParameters | Jednostka | Domyślnie | Zastosowanie |
|---|---|---|---|
a | m² | brak, wymagany | sztywność osiowa i postaciowa |
iy | m⁴ | brak, wymagany | sztywność na zginanie |
k | – | brak, wymagany | sztywność postaciowa ; 1e32, aby ją pominąć |
h | m | brak | różnica temperatur (bez niego NaN) |
iz, dyz, j | m⁴ | brak | nieużywane przez Beam2D |
Brakujący parametr materiału ma wartość 1, a nie jakąś typową wartość; brak a, iy lub k sprawia, że każdy wynik to NaN. W żadnym z tych przypadków nie pojawia się błąd. Obie klasy mają metodę change(params), która ustawia podane parametry, i przechowują je jako właściwości o tych samych nazwach.
Obciążenia
LoadCase
| Metoda | Zwraca | Wartości |
|---|---|---|
createNodalLoad(node, values, lcs?) | NodalLoad | { [DofID.Dx]: N, [DofID.Dz]: N, [DofID.Ry]: N·m }; lcs (domyślnie false) równe true: w obróconych osiach węzła |
createBeamElementUniformEdgeLoad(el, [fx, fz], lcs) | BeamElementUniformEdgeLoad | N/m na całej długości pręta |
createBeamElementTrapezoidalEdgeLoad(el, [fx1, fz1], [fx2, fz2], lcs) | BeamElementTrapezoidalEdgeLoad | N/m w pierwszym i drugim węźle, liniowo pomiędzy nimi |
createBeamConcentratedLoad(el, [fx, fz, my, a], lcs) | BeamConcentratedLoad | N, N, N·m, w odległości a m od pierwszego węzła |
createBeamTemperatureLoad(el, [dTc, dTb, dTt]) | BeamTemperatureLoad | K: środek ciężkości, włókna dolne, włókna górne |
createPrescribedDisplacement(node, values) | PrescribedDisplacement | { [DofID.Dz]: m, … } w podpartych stopniach swobody, w osiach węzła; w swobodnych stopniach swobody ignorowane |
W obciążeniach prętów lcs równe true oznacza osie lokalne (x wzdłuż pręta, z w poprzek), a false – osie globalne. Obciążenia liniowe działają na metr długości pręta. Przykłady są na stronie Obciążenia węzłów i prętów.
| Składowa | Typ | Opis |
|---|---|---|
label | string | |
nodalLoadList | NodalLoad[] | |
elementLoadList | BeamElementLoad[] | Obciążenia prętów i obciążenia termiczne |
prescribedBC | PrescribedDisplacement[] | |
solved | boolean | true po udanym rozwiązaniu |
getElementLoadsOnElement(el) | BeamElementLoad[] | Obciążenia jednego pręta |
Obiekty obciążeń przechowują wartości w publicznych właściwościach, które możesz zmienić przed ponownym rozwiązaniem: values (i lcs) w NodalLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamConcentratedLoad i BeamTemperatureLoad; startValues i endValues w BeamElementTrapezoidalEdgeLoad; prescribedValues w PrescribedDisplacement. Każdy z nich ma też target, czyli etykietę obiektu, na który działa.
DofID
| Nazwa | Wartość | Używany przez Beam2D |
|---|---|---|
Dx | 0 | tak |
Dy | 1 | nie |
Dz | 2 | tak |
Rx | 3 | nie |
Ry | 4 | tak |
Rz | 5 | nie |
Wyniki
Wyniki odczytuje się z Beam2D (siły przekrojowe, ugięcia, siły przywęzłowe) i z Node (przemieszczenia, reakcje), zawsze dla wybranego LoadCase i po solve(): zob. dwie tabele powyżej, a przykłady i znaki – na stronie Odczyt wyników. W skrócie:
| Co chcesz uzyskać | Wywołanie |
|---|---|
| Reakcje, N i N·m | node.getReactions(lc) |
| Przemieszczenia, m, i obroty, rad | node.getUnknowns(lc, [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]) |
| N, V lub M w punkcie, N i N·m | beam.computeNormalForceAt(lc, x), computeShearForceAt, computeBendingMomentAt |
| N, V lub M wzdłuż pręta | beam.computeNormalForce(lc, n), computeShearForce, computeBendingMoment |
| Linia ugięcia, m | beam.computeLocalDefl(lc, n), computeGlobalDefl |
| Siły przywęzłowe, N i N·m | beam.computeEndForces(lc) |
| Rysunek wszystkich wyników | StructurePlot lub structureSvg z @edubeam/plot |