Dokumentacja API

Co eksportuje @edubeam/fem 0.3, pogrupowane według zastosowania. Wszędzie obowiązują jednostki SI: m, N, N·m, N/m, Pa, K i rad. Etykiety (LabelType) mają typ string | number i są przechowywane jako tekst. Metody, których tu nie wymieniono, są wewnętrzne: w TypeScripcie są publiczne tylko dlatego, że wywołują je inne klasy solvera.

Eksporty

EksportRodzajRozdział
LinearStaticSolverklasaAnalizy
Solverklasa abstrakcyjnaAnalizy
DomainklasaDomain
NodeklasaNode
Beam2D, ElementklasyElementy
Material, CrossSectionklasyMateriały i przekroje
LoadCaseklasaObciążenia
NodalLoad, BeamConcentratedLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamElementTrapezoidalEdgeLoad, BeamTemperatureLoad, PrescribedDisplacement, Load, BeamElementLoadklasyObciążenia
DofIDenumDofID
LabelType, EnumDictionary, MaterialParameters, CrossSectionParameterstypy

Analizy

LinearStaticSolver

TypeScript
const solver = new LinearStaticSolver()
SkładowaTypOpis
domainDomainModel
loadCasesLoadCase[]Na początku zawiera jeden przypadek, 'DefaultLC'. Kolejne dodawaj przez new LoadCase(label, solver.domain): Przypadki obciążenia.
solve()voidW razie potrzeby numeruje równania, agreguje i rozwiązuje wszystkie przypadki obciążenia. Może zgłosić wyjątek dla mechanizmu, ale nie zawsze. Od wersji 0.3.1 niczego nie wypisuje; wersja 0.3.0 wypisywała czas obliczeń.
codeNumberGeneratedbooleanUstaw na false po dodaniu lub usunięciu węzłów lub prętów albo po zmianie podpór: dlaczego
neq, pneqnumberLiczba swobodnych i liczba podpartych stopni swobody, po obliczeniach
kmathjs MatrixZagregowana globalna macierz sztywności, po obliczeniach
getNodeDofIDs(label)number[]Stopnie swobody węzła, po obliczeniach

EigenValueDynamicSolver istnieje w kodzie źródłowym, ale nie jest eksportowany.

Domain

solver.domain przechowuje model w czterech obiektach Map, których kluczem jest etykieta jako tekst: nodes, elements, materials, crossSections. Nie ma metod do usuwania: domain.nodes.delete(label) i domain.elements.delete(label) usuwają węzeł lub pręt, po czym trzeba ponumerować równania od nowa.

MetodaZwracaOpis
createNode(label, coords?, bcs?)Nodecoords – [x, y, z] w m (domyślnie [0, 0, 0]), bcs – podparte DofID (domyślnie żadne)
createBeam2D(label, nodes, mat, cs, hinges?)Beam2Dnodes – [first, second], hinges – [atFirst, atSecond] (domyślnie [false, false])
createMaterial(label, params?)MaterialZob. Materiały i przekroje
createCrossSection(label, params?)CrossSectionZob. Materiały i przekroje
getNode(label), getElement(label), getMaterial(label), getCS(label)obiektDla nieznanej etykiety zgłasza RangeError. getElement ma typ Element: aby odczytać wyniki, napisz as Beam2D.

Utworzenie obiektu z etykietą, która jest już w użyciu, zastępuje stary obiekt.

Node

SkładowaTypOpis
labelstring
coordsnumber[][x, y, z], m. Zmień, aby przesunąć węzeł.
bcsSet<DofID>Podparte stopnie swobody. Zastąp, aby zmienić podporę.
lcsnumber[][] | undefinedObrócone osie węzła, jeśli zostały obrócone
updateLcs({ locx, locy }?)voidObraca osie węzła: locx – jego oś x w składowych globalnych, locy – [0, 1, 0]. Bez argumentu przywraca osie globalne.
hasLcs()booleanCzy osie są obrócone
getUnknowns(lc, dofs)Matrix albo number dla jednego stopnia swobodyPrzemieszczenia (m) i obroty (rad), w osiach węzła
getReactions(lc, global?){ dofs, values }Reakcje w podpartych stopniach swobody, w kolejności bcs: N, N·m. values to macierz mathjs Matrix dla kilku reakcji, jednoelementowa tablica dla jednej i [] dla węzła swobodnego. Z global równym true w obróconym węźle: wszystkie trzy stopnie swobody w osiach globalnych, dofs równe [0, 2, 4], values – tablica z 0 tam, gdzie nic nie jest zablokowane. Jak je odczytać.

Elementy

Beam2D

Dwuwęzłowa belka Timoszenki w płaszczyźnie x–z, z trzema stopniami swobody w każdym węźle (Dx, Dz, Ry). x podaje się w metrach od pierwszego węzła; n to liczba odcinków, co daje n + 1 punktów.

SkładowaZwracaOpis
label, nodes, mat, csstring, string[], string, string
hinges[boolean, boolean]Zwolnienia momentu w pierwszym i drugim węźle
computeNormalForceAt(lc, x)numberN, rozciąganie dodatnie
computeShearForceAt(lc, x)numberV, dodatnia tam, gdzie M rośnie wzdłuż lokalnej osi x
computeBendingMomentAt(lc, x)numberM, dodatni przy rozciąganiu po stronie lokalnej osi +z
computeNormalForce(lc, n){ x, N }N w n + 1 punktach
computeShearForce(lc, n){ x, V }V w n + 1 punktach
computeBendingMoment(lc, n){ x, M }M w n + 1 punktach
computeLocalDefl(lc, n){ u, w }Przemieszczenia wzdłuż pręta i w poprzek niego, w osiach lokalnych, m
computeGlobalDefl(lc, n){ u, w }To samo w globalnych x i z
computeEndForces(lc)Matrix[X12, Z12, M12, X21, Z21, M21], siły, jakimi węzły działają na pręt, w osiach lokalnych
computeEndDisplacement(lc)MatrixPrzemieszczenia końców w osiach lokalnych, łącznie z obrotami w przegubach
computeGeo(){ l, dx, dz }Długość i rzuty, m
computeT()MatrixMacierz transformacji 6 × 6, z osi globalnych do lokalnych
computeLocalStiffnessMtrx(){ answer }answer: lokalna macierz sztywności 6 × 6, ze skondensowanymi przegubami
computeStiffness()MatrixGlobalna macierz sztywności 6 × 6
computeShearFactor()number
getMaterial(), getCS()Material, CrossSection

W miejscu siły skupionej metody …At zwracają wartość tuż za nią. Element to abstrakcyjna klasa bazowa Beam2D; tego typu używają domain.elements i getElement.

Materiały i przekroje

MaterialParametersJednostkaDomyślnieZastosowanie
ePa1sztywność
gPa1sztywność postaciowa
alpha1/K1obciążenia termiczne
dkg/m³1nieużywany w statyce
CrossSectionParametersJednostkaDomyślnieZastosowanie
am²brak, wymaganysztywność osiowa i postaciowa
iym⁴brak, wymaganysztywność na zginanie
k–brak, wymaganysztywność postaciowa ; 1e32, aby ją pominąć
hmbrakróżnica temperatur (bez niego NaN)
iz, dyz, jm⁴braknieużywane przez Beam2D

Brakujący parametr materiału ma wartość 1, a nie jakąś typową wartość; brak a, iy lub k sprawia, że każdy wynik to NaN. W żadnym z tych przypadków nie pojawia się błąd. Obie klasy mają metodę change(params), która ustawia podane parametry, i przechowują je jako właściwości o tych samych nazwach.

Obciążenia

LoadCase

MetodaZwracaWartości
createNodalLoad(node, values, lcs?)NodalLoad{ [DofID.Dx]: N, [DofID.Dz]: N, [DofID.Ry]: N·m }; lcs (domyślnie false) równe true: w obróconych osiach węzła
createBeamElementUniformEdgeLoad(el, [fx, fz], lcs)BeamElementUniformEdgeLoadN/m na całej długości pręta
createBeamElementTrapezoidalEdgeLoad(el, [fx1, fz1], [fx2, fz2], lcs)BeamElementTrapezoidalEdgeLoadN/m w pierwszym i drugim węźle, liniowo pomiędzy nimi
createBeamConcentratedLoad(el, [fx, fz, my, a], lcs)BeamConcentratedLoadN, N, N·m, w odległości a m od pierwszego węzła
createBeamTemperatureLoad(el, [dTc, dTb, dTt])BeamTemperatureLoadK: środek ciężkości, włókna dolne, włókna górne
createPrescribedDisplacement(node, values)PrescribedDisplacement{ [DofID.Dz]: m, … } w podpartych stopniach swobody, w osiach węzła; w swobodnych stopniach swobody ignorowane

W obciążeniach prętów lcs równe true oznacza osie lokalne (x wzdłuż pręta, z w poprzek), a false – osie globalne. Obciążenia liniowe działają na metr długości pręta. Przykłady są na stronie Obciążenia węzłów i prętów.

SkładowaTypOpis
labelstring
nodalLoadListNodalLoad[]
elementLoadListBeamElementLoad[]Obciążenia prętów i obciążenia termiczne
prescribedBCPrescribedDisplacement[]
solvedbooleantrue po udanym rozwiązaniu
getElementLoadsOnElement(el)BeamElementLoad[]Obciążenia jednego pręta

Obiekty obciążeń przechowują wartości w publicznych właściwościach, które możesz zmienić przed ponownym rozwiązaniem: values (i lcs) w NodalLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamConcentratedLoad i BeamTemperatureLoad; startValues i endValues w BeamElementTrapezoidalEdgeLoad; prescribedValues w PrescribedDisplacement. Każdy z nich ma też target, czyli etykietę obiektu, na który działa.

DofID

NazwaWartośćUżywany przez Beam2D
Dx0tak
Dy1nie
Dz2tak
Rx3nie
Ry4tak
Rz5nie

Wyniki

Wyniki odczytuje się z Beam2D (siły przekrojowe, ugięcia, siły przywęzłowe) i z Node (przemieszczenia, reakcje), zawsze dla wybranego LoadCase i po solve(): zob. dwie tabele powyżej, a przykłady i znaki – na stronie Odczyt wyników. W skrócie:

Co chcesz uzyskaćWywołanie
Reakcje, N i N·mnode.getReactions(lc)
Przemieszczenia, m, i obroty, radnode.getUnknowns(lc, [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry])
N, V lub M w punkcie, N i N·mbeam.computeNormalForceAt(lc, x), computeShearForceAt, computeBendingMomentAt
N, V lub M wzdłuż prętabeam.computeNormalForce(lc, n), computeShearForce, computeBendingMoment
Linia ugięcia, mbeam.computeLocalDefl(lc, n), computeGlobalDefl
Siły przywęzłowe, N i N·mbeam.computeEndForces(lc)
Rysunek wszystkich wynikówStructurePlot lub structureSvg z @edubeam/plot