Materiały i przekroje

Pręty biorą sztywność z materiału i przekroju. Każdy z nich tworzysz raz i odwołujesz się do niego przez etykietę.

TypeScript
domain.createMaterial('steel', { e: 210e9, g: 81e9, alpha: 12e-6 })
domain.createCrossSection('IPE200', {
  a: 28.5e-4, // m²
  iy: 1943e-8, // m⁴
  h: 0.2, // m
  k: 5 / 6,
})

Materiał

ParametrZnaczenieJednostkaKiedy potrzebny
eModuł Younga Pazawsze
gModuł Kirchhoffa Pazawsze, chyba że k jest ogromne (bez odkształcenia postaciowego)
alphaWspółczynnik rozszerzalności termicznej 1/Kprzy obciążeniu termicznym
dGęstość kg/m³nigdy w analizie statycznej

Pominięty parametr ma wartość 1, a nie jakąś typową wartość, i nic o tym nie ostrzega. Zapomnij o g w belce ze strony Pierwsze kroki, a jej ugięcie wyniesie 22 700 km.

Przekrój

ParametrZnaczenieJednostkaKiedy potrzebny
aPole przekroju m²zawsze: sztywność osiowa i postaciowa
iyMoment bezwładności m⁴zawsze: sztywność na zginanie
kWspółczynnik ścinania –zawsze: sztywność postaciowa
hWysokość mprzy różnicy temperatur
iz, dyz, j, , moment bezwładności przy skręcanium⁴nigdy w modelu płaskim

Przekrój nie ma wartości domyślnych. Pomiń a, iy lub k, a każdy wynik będzie NaN; pomiń h, a różnica temperatur da NaN. W żadnym z tych przypadków nie pojawia się błąd, więc wynik NaN prawie zawsze oznacza brakujący parametr.

Odkształcenie postaciowe

Pręt jest belką Timoszenki: odkształca się nie tylko przy zginaniu, ale też przy ścinaniu. O tym, w jakim stopniu, decyduje

czyli wartość zwracana przez beam.computeShearFactor(). W smukłych prętach jest znikome, a ugięcia rosną o ułamek procenta. W krótkich, wysokich prętach ma to znaczenie.

Aby uzyskać belkę Eulera–Bernoulliego z tablic podręcznikowych, nadaj sztywności postaciowej praktycznie nieskończoną wartość przez ogromny współczynnik ścinania, tak jak robią to przykłady w aplikacji EduBeam:

TypeScript
domain.createCrossSection('IPE200-EB', { a: 28.5e-4, iy: 1943e-8, k: 1e32 })

Tak postępują przykładowe programy na tych stronach, więc ich wyniki dokładnie zgadzają się ze wzorami. Jeśli chcesz uwzględnić rzeczywisty współczynnik ścinania, dla prostokąta przyjmij . Strona Sprawdzanie wyników ręcznie pokazuje, jak duży jest ten efekt.

Pręty nieodkształcalne osiowo

Duże pole przekroju sprawia, że pręty są praktycznie nierozciągliwe, jak zwykle zakłada się w obliczeniach ręcznych. Siły przekrojowe w ramie zależą od pola przekroju tylko nieznacznie; przemieszczenia kratownicy zależą od niego całkowicie. Siły przekrojowe w konstrukcji statycznie wyznaczalnej nie zależą od żadnej sztywności.

Późniejsze zmiany

TypeScript
domain.getMaterial('steel').change({ e: 200e9 })
domain.getCS('IPE200').change({ iy: 2000e-8 })
solver.solve()

Każdy pręt odczytuje materiał i przekrój w chwili, gdy solver agreguje macierz sztywności, więc wystarczy ponowne solve(). Różne pręty mogą mieć różne przekroje: nadaj każdemu przekrojowi własną etykietę.