การอ่านผลลัพธ์

หลัง solve() ผลลัพธ์อ่านได้จากโหนดและชิ้นส่วน สำหรับกรณีแรงกระทำที่ระบุ ทุกตัวอย่างในหน้านี้อ่านจากโมเดลเดียว คือคานรองรับธรรมดายาว 6 m หน้าตัด IPE 200 ที่ไม่คิดการเสียรูปเนื่องจากแรงเฉือน รับแรง 20 kN ที่ระยะ 2 m จาก A:

results.ts
import { DofID, LinearStaticSolver } from '@edubeam/fem'

const solver = new LinearStaticSolver()
const { domain } = solver
domain.createMaterial(1, { e: 210e9, g: 81e9 })
domain.createCrossSection(1, { a: 28.5e-4, iy: 1943e-8, k: 1e32 }) // ไม่คิดการเสียรูปเนื่องจากแรงเฉือน

const A = domain.createNode('A', [0, 0, 0], [DofID.Dx, DofID.Dz])
const B = domain.createNode('B', [6, 0, 0], [DofID.Dz])
const beam = domain.createBeam2D(1, ['A', 'B'], 1, 1)
const lc = solver.loadCases[0]
lc.createBeamConcentratedLoad(1, [0, 20e3, 0, 2], true)
solver.solve()
แรง 20 kN ที่ระยะ 2 m บนช่วง 6 m13.33−6.667−6.66720 kN13.336.667AB
แรง 20 kN ที่ระยะ 2 m บนช่วง 6 mเปิดใน EduBeam

อ่านค่าใดจากที่ใด

ผลลัพธ์เรียกคืนค่า
แรงปฏิกิริยาnode.getReactions(lc){ dofs, values }: N, N·m
การกระจัดnode.getUnknowns(lc, dofs)m, rad
N, V หรือ M ที่จุดหนึ่งbeam.computeBendingMomentAt(lc, x)ตัวเลข: N, N·m
N, V หรือ M ตลอดชิ้นส่วนbeam.computeBendingMoment(lc, n){ x, M } จำนวน n + 1 จุด
รูปร่างที่เสียรูปbeam.computeLocalDefl(lc, n){ u, w } จำนวน n + 1 จุด หน่วย m
แรงปลายbeam.computeEndForces(lc)เมทริกซ์ของ mathjs ที่มี 6 ค่า

สำหรับ N และ V เมธอดคือ computeNormalForceAt และ computeShearForceAt รวมถึง computeNormalForce และ computeShearForce ซึ่งคืนค่า { x, N } และ { x, V } เครื่องหมายอธิบายไว้ในหน้า หน่วยและเครื่องหมาย

แรงปฏิกิริยา

getReactions ให้แรงปฏิกิริยาหนึ่งค่าต่อหนึ่ง DOF ที่จุดรองรับยึดไว้ dofs แสดงรายการ DOF ตามลำดับที่ส่งให้ createNode และ values เก็บแรงปฏิกิริยาในลำดับเดียวกัน values เป็น เมทริกซ์ของ mathjs เมื่อมีหลายค่า และเป็นอาร์เรย์ธรรมดาเมื่อมีค่าเดียว ฟังก์ชันช่วยเล็ก ๆ จึงแปลงให้เป็นอาร์เรย์ได้ทั้งสองกรณี:

TypeScript
/** แปลง Matrix ของ mathjs อาร์เรย์ หรือตัวเลข ให้เป็นอาร์เรย์ธรรมดา */
const list = (v: unknown): number[] =>
  typeof v === 'number'
    ? [v]
    : Array.isArray(v)
      ? v
      : (v as { toArray(): number[] }).toArray()

A.getReactions(lc).dofs // [0, 2]: DofID.Dx, DofID.Dz
list(A.getReactions(lc).values) // [0, -13333.3]
list(B.getReactions(lc).values) // [-6666.7]

ถ้าต้องการแรงปฏิกิริยาค่าใดค่าหนึ่งโดยไม่ขึ้นกับลำดับ ให้ค้นจาก DOF: list(values)[dofs.indexOf(DofID.Dz)] อย่างที่ ตัวอย่างคานต่อเนื่อง ทำ

แรงปฏิกิริยาคือแรงที่จุดรองรับกระทำต่อโครงสร้าง ค่า −13,333 N ตามแกน z คือแรง 13.3 kN ที่ดันขึ้น บนโหนดที่ หมุนแกน แรงปฏิกิริยาจะอยู่ในแกนนั้น getReactions(lc, true) แปลงเป็นแกนรวมและคืนค่าครบทั้งสาม DOF โดยเป็น 0 ที่ DOF ที่ไม่ได้ยึด โหนดที่ไม่มีจุดรองรับให้ค่า { dofs: [], values: [] }

การกระจัด

getUnknowns อ่าน DOF ใดก็ได้ของโหนด ไม่ว่าจะมีจุดรองรับหรือไม่:

TypeScript
list(A.getUnknowns(lc, [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry])) // [0, 0, -0.0108924]

A หมุนตามเข็มนาฬิกา 0.010892 rad ตามสูตร ถ้าขอเพียง DOF เดียว getUnknowns จะคืนตัวเลขธรรมดา แม้ TypeScript ประกาศชนิดเป็นเมทริกซ์ ฟังก์ชัน list จัดการกรณีนี้ได้ด้วย

แรงภายในตลอดชิ้นส่วน

เมธอด …At ให้ค่าที่ตำแหน่ง x เมตรจากโหนดแรกของชิ้นส่วน:

TypeScript
beam.computeShearForceAt(lc, 1) // 13333.3 N
beam.computeShearForceAt(lc, 2) // -6666.7 N: ที่ตำแหน่งแรงพอดีได้ค่าถัดจากแรงไป
beam.computeBendingMomentAt(lc, 2) // 26666.7 N·m: R_A · 2

ตรงที่แรงกระทำเป็นจุดทำให้ค่ากระโดด ค่าที่ตำแหน่งแรงพอดีคือค่าที่อยู่ถัดจากแรงไป ถ้าต้องการค่าก่อนถึงแรง ให้ขอค่าที่ตำแหน่งก่อนหน้าเล็กน้อย เช่น x - 1e-9

เมธอดแบบอาร์เรย์คำนวณค่าบนชิ้นส่วนที่ n + 1 จุดซึ่งห่างเท่ากัน รวมปลายทั้งสอง:

TypeScript
beam.computeBendingMoment(lc, 3)
// { x: [0, 2, 4, 6], M: [0, 26666.7, 13333.3, 0] } ไม่นับความคลาดเคลื่อนจากการปัดเศษ

ค่าที่ควรเป็น 0 อาจออกมาเป็น -3.6e-12 จากการปัดเศษ จึงควรจัดรูปแบบตัวเลขด้วย toFixed ก่อนพิมพ์ ค่ามากที่สุดตลอดชิ้นส่วนหาได้จากค่าที่จุดซึ่งแบ่งไว้ถี่พอ เช่น computeBendingMoment(lc, 500) อย่างใน ตัวอย่างคานต่อเนื่อง ภายใต้แรงแผ่กระจาย M เป็นพหุนาม ค่าสุดขีดที่แม่นตรงจึงอยู่ที่ตำแหน่งที่ V เป็นศูนย์ ซึ่ง @edubeam/plot หาได้แม่นตรง

รูปร่างที่เสียรูป

TypeScript
beam.computeLocalDefl(lc, 3)
// { u: [0, 0, 0, 0], w: [0, 0.0174279, 0.0152494, 0] }

computeLocalDefl ให้การกระจัดตามแนวชิ้นส่วนและตั้งฉากกับชิ้นส่วน u และ w ในแกนท้องถิ่น ส่วน computeGlobalDefl ให้ค่าที่จุดเดียวกันในแกน x และ z รวม การโก่งตัวใต้แรง 17.43 mm เท่ากับ รูปร่างระหว่างโหนดเป็นค่าแม่นตรง ไม่ได้ประมาณจากค่าที่ปลาย วิธีวาดดูได้ใน การวาดผลลัพธ์

แรงปลาย

TypeScript
beam.computeEndForces(lc).toArray()
// [0, -13333.3, 0, 0, -6666.7, 0]: X12, Z12, M12, X21, Z21, M21

แรงที่โหนดทั้งสองกระทำต่อชิ้นส่วนในแกนท้องถิ่นของชิ้นส่วน คือตัวเลขในตาราง ผลลัพธ์ที่เอลิเมนต์ ของแอป ซึ่งอธิบายไว้ใน แรงปลาย

ผลลัพธ์ที่ใช้ตรวจสอบได้

ทุกค่าข้างต้นตรงกับสูตรปิดของค่านั้น หน้า ตรวจสอบผลลัพธ์ด้วยการคำนวณมือ มีตัวอย่างจากตำราอีกหลายกรณี ซึ่งคำนวณในเบราว์เซอร์ของคุณด้วยตัวคำนวณตัวเดียวกันนี้