แรงกระทำที่โหนดและบนชิ้นส่วน

แรงกระทำอยู่ในกรณีแรงกระทำ ตัวคำนวณเริ่มต้นด้วยหนึ่งกรณีคือ solver.loadCases[0] และเมธอด create… แต่ละตัวของกรณีนั้นจะเพิ่มแรงกระทำแล้วคืนแรงกระทำนั้นกลับมา ถ้ามีหลายกรณีและต้องการจัดหมู่ ดู กรณีแรงกระทำ

ค่าเป็น N, N/m และ N·m และเป็นไปตาม แกน: +z ชี้ลง และโมเมนต์บวกทวนเข็มนาฬิกา

คานที่รับแรงกระทำทุกแบบ

คานยาว 8 m บนจุดรองรับแบบหมุดและแบบล้อเลื่อน รับแรงแผ่กระจายที่เพิ่มจาก 4 เป็น 10 kN/m แรงกระทำเป็นจุด 20 kN โมเมนต์แบบจุด 10 kNm และแรงแนวนอนที่ล้อเลื่อน:

loads.ts
import { DofID, LinearStaticSolver } from '@edubeam/fem'

const solver = new LinearStaticSolver()
const { domain } = solver
domain.createMaterial(1, { e: 210e9, g: 81e9 })
domain.createCrossSection(1, { a: 28.5e-4, iy: 1943e-8, k: 1e32 })
domain.createNode('A', [0, 0, 0], [DofID.Dx, DofID.Dz]) // จุดรองรับแบบหมุด
domain.createNode('B', [8, 0, 0], [DofID.Dz]) // จุดรองรับแบบล้อเลื่อน
domain.createBeam2D(1, ['A', 'B'], 1, 1)

const lc = solver.loadCases[0]
// 4 kN/m ที่ A เพิ่มเป็น 10 kN/m ที่ B ทิศลง
lc.createBeamElementTrapezoidalEdgeLoad(1, [0, 4e3], [0, 10e3], false)
// [fx, fz, my, a]: 20 kN ทิศลง ห่างจาก A 2 m
lc.createBeamConcentratedLoad(1, [0, 20e3, 0, 2], false)
// โมเมนต์แบบจุด 10 kNm ทวนเข็มนาฬิกา ห่างจาก A 6 m
lc.createBeamConcentratedLoad(1, [0, 0, 10e3, 6], false)
// 5 kN ไปทางขวาที่ B
lc.createNodalLoad('B', { [DofID.Dx]: 5e3 })
solver.solve()

// getReactions คืน Matrix ของ mathjs หรืออาร์เรย์: แปลงให้เป็นอาร์เรย์
const list = (v: unknown): number[] =>
  Array.isArray(v) ? v : (v as { toArray(): number[] }).toArray()

console.log(list(domain.getNode('A').getReactions(lc).values))
console.log(list(domain.getNode('B').getReactions(lc).values))
เอาต์พุต
[ -5000, -40250 ]
[ -35750 ]

ตรวจด้วยการคำนวณมือ: แรงแผ่กระจายรวม 56 kN กระทำห่างจาก A 4.571 m โมเมนต์รอบ A จึงให้ ได้ kN ทิศขึ้น และ kN ทิศขึ้น จุดรองรับแบบหมุดยังต้านแรง 5 kN ไว้ด้วย ทำให้คานทั้งชิ้นรับแรงดึง 5 kN

แรงกระทำชุดเดียวกัน รูปนี้วางโมเมนต์แบบจุดไว้ที่โหนด C ที่ 6 m ซึ่งให้ผลลัพธ์เหมือนกัน62.571.581.2210 kNm5 kN4 kN/m8.5 kN/m10 kN/m20 kN540.2535.75ACB
แรงกระทำชุดเดียวกัน รูปนี้วางโมเมนต์แบบจุดไว้ที่โหนด C ที่ 6 m ซึ่งให้ผลลัพธ์เหมือนกันเปิดใน EduBeam

แรงกระทำที่โหนด

TypeScript
lc.createNodalLoad(node, { [DofID.Dx]: fx, [DofID.Dz]: fz, [DofID.Ry]: my }, lcs)

ระบุเฉพาะองค์ประกอบที่ต้องการ ค่าอยู่ในแกนรวม หรือถ้าตั้ง lcs เป็น true จะอยู่ในแกนของโหนดเอง สำหรับโหนดที่หมุนแกนด้วย updateLcs แรงที่กระทำตาม DOF ที่จุดรองรับยึดไว้จะส่งเข้าแรงปฏิกิริยาโดยตรงและไม่ทำให้ชิ้นส่วนใดดัด

แรงกระทำบนชิ้นส่วน

เมธอดค่าแรงกระทำ
createBeamElementUniformEdgeLoad(el, [fx, fz], lcs)N/mแผ่สม่ำเสมอตลอดทั้งชิ้นส่วน
createBeamElementTrapezoidalEdgeLoad(el, [fx1, fz1], [fx2, fz2], lcs)N/mแปรผันเชิงเส้นจากโหนดแรกถึงโหนดที่สอง
createBeamConcentratedLoad(el, [fx, fz, my, a], lcs)N, N·m, mแรงและโมเมนต์แบบจุด ห่างจากโหนดแรก a เมตร

แรงแผ่กระจายคลุมทั้งชิ้นส่วนเสมอ ถ้าแรงกระทำอยู่บนบางส่วนของช่วง ให้แบ่งชิ้นส่วนด้วยโหนดตรงจุดที่แรงเริ่ม โหนดที่เพิ่มเข้ามาไม่เปลี่ยนผลลัพธ์ใด ๆ แรงกระทำเป็นจุดหรือโมเมนต์แบบจุดวางที่ใดบนชิ้นส่วนก็ได้

แกนรวมหรือแกนท้องถิ่น

อาร์กิวเมนต์ตัวสุดท้าย lcs บอกว่าองค์ประกอบอยู่ในแกนใด:

  • false: แกน x และ z ของระบบพิกัดรวม fz กระทำในแนวดิ่งไม่ว่าชิ้นส่วนจะเอียงเท่าใด
  • true: แกน x ท้องถิ่น (ตามแนวชิ้นส่วน) และแกน z ท้องถิ่น (ตั้งฉากกับชิ้นส่วน) fz กระทำตั้งฉากกับชิ้นส่วน

บนชิ้นส่วนแนวนอนที่กำหนดจากซ้ายไปขวา ทั้งสองแบบเหมือนกัน ถ้ากำหนดจากขวาไปซ้าย fz ท้องถิ่นจะชี้ขึ้น

แก้ไขหรือลบแรงกระทำ

เมธอด create… ทุกตัวคืนแรงกระทำกลับมา เปลี่ยนค่าของแรงกระทำแล้วคำนวณใหม่:

TypeScript
const q = lc.createBeamElementUniformEdgeLoad(1, [0, 10e3], true)
solver.solve()
q.values = [0, 20e3] // แรงกระทำเป็นสองเท่า
solver.solve()

แรงกระทำเก็บอยู่ในอาร์เรย์ธรรมดา lc.nodalLoadList และ lc.elementLoadList (แรงกระทำบนชิ้นส่วนและแรงกระทำเนื่องจากอุณหภูมิ) ดังนั้น lc.elementLoadList.splice(index, 1) จะลบแรงกระทำหนึ่งรายการ ชื่อ property ของแรงกระทำแต่ละแบบอยู่ใน เอกสารอ้างอิง API

การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและการทรุดตัวของจุดรองรับก็เป็นแรงกระทำเช่นกัน ดู อุณหภูมิและการทรุดตัวของจุดรองรับ