ตรวจสอบผลลัพธ์ด้วยการคำนวณมือ
EduBeam เป็นที่ฝึกนิสัยที่วิศวกรทุกคนต้องมี: อย่าเชื่อตัวเลขที่คุณประมาณซ้ำเองไม่ได้ หน้านี้ให้สูตรปิด (closed-form) ของกรณีคลาสสิก พร้อมค่าที่แอปรายงาน คุณจึงสร้างโมเดลแต่ละกรณีเองแล้วเปรียบเทียบได้
ตัวอย่างที่แก้ครบพร้อมการตรวจสอบด้วยมือ ดูได้ในบทเรียน โครงข้อแข็งสามจุดหมุน และ โครงถักในระนาบ
ทุกกรณีใช้หน้าตัดเหล็กเดียวกัน เว้นแต่จะระบุไว้: MPa, MPa, cm², cm⁴, mm, (IPE 200)
ทำไมตัวเลขจึงต่างกันเล็กน้อย
EduBeam ใช้คาน Timoshenko ซึ่งเพิ่มการโก่งตัวจากแรงเฉือน เข้าไปในการโก่งตัวจากการดัดแบบ Euler–Bernoulli ดั้งเดิม มุมหมุน แรงปฏิกิริยา และแรงภายในของโครงสร้างดีเทอร์มิเนทไม่ได้รับผลกระทบ สำหรับชิ้นส่วนชะลูด พจน์ที่เพิ่มนี้เล็กมาก ตารางด้านล่างแสดงพจน์นี้แยกไว้
คานช่วงเดียวแบบรองรับธรรมดา รับแรงแผ่กระจายสม่ำเสมอ
m, kN/m จุดรองรับ: โหนด 1 Dx + Dz โหนด 2 Dz
| ปริมาณ | สูตร | ค่า | EduBeam |
|---|---|---|---|
| แรงปฏิกิริยา | 36 kN | 36 kN | |
| 36 kN | 36 kN | ||
| (กึ่งกลางช่วง) | 54 kNm | 54 kNm | |
| มุมหมุนที่ปลาย | 0.02647 rad | 0.02647 rad | |
| การโก่งตัวที่กึ่งกลางช่วง (จากการดัด) | 49.63 mm | — | |
| การโก่งตัวที่กึ่งกลางช่วง (จากแรงเฉือน) | 0.23 mm | — | |
| การโก่งตัวที่กึ่งกลางช่วง (รวม) | ผลรวม | 49.86 mm | 49.86 mm |
ถ้าต้องการอ่านการโก่งตัวที่กึ่งกลางช่วง ให้เพิ่มโหนดที่กึ่งกลางช่วงด้วย เพิ่มโหนด (เมาส์) → เชื่อมต่อกับโครงสร้าง การแบ่งเอลิเมนต์ไม่เปลี่ยนผลลัพธ์ใด ๆ
คานยื่น รับแรงที่ปลาย
m, kN ทิศลงที่ปลายอิสระ จุดรองรับ: โหนด 1 Dx + Dz + Ry
| ปริมาณ | สูตร | ค่า | EduBeam |
|---|---|---|---|
| แรงปฏิกิริยาแนวดิ่ง | 18 kN | 18 kN | |
| โมเมนต์ที่จุดยึดแน่น | 72 kNm | 72 kNm | |
| มุมหมุนที่ปลาย | 0.03529 rad | 0.03529 rad | |
| การโก่งตัวที่ปลาย (จากการดัด) | 94.11 mm | — | |
| การโก่งตัวที่ปลาย (จากแรงเฉือน) | 0.31 mm | — | |
| การโก่งตัวที่ปลาย (รวม) | ผลรวม | 94.42 mm | 94.42 mm |
พจน์แรงเฉือนในกรณีนี้คิดเป็น 0.3 % ถ้าย่อคานยื่นเหลือ 1 m จะกลายเป็น 5 % นี่คือเหตุผลที่ต้องมีสัมประสิทธิ์เฉือน
คานยึดแน่นสองปลาย รับแรงแผ่กระจายสม่ำเสมอ
m, kN/m ทั้งสองโหนด Dx + Dz + Ry
| ปริมาณ | สูตร | ค่า |
|---|---|---|
| แรงปฏิกิริยา | 36 kN | |
| โมเมนต์ที่จุดรองรับ | 36 kNm (โมเมนต์ลบ) | |
| โมเมนต์ที่กึ่งกลางช่วง | 18 kNm (โมเมนต์บวก) | |
| การโก่งตัวที่กึ่งกลางช่วง | 9.93 + 0.23 = 10.16 mm |
สร้างจากกรณีคานช่วงเดียวแบบรองรับธรรมดาโดยติ๊ก Ry ที่ทั้งสองโหนด แล้วดูแผนภาพโมเมนต์เลื่อนไป
คานปลายยึดแน่น–ปลายรองรับธรรมดา รับแรงแผ่กระจายสม่ำเสมอ
m, kN/m โหนด 1 Dx + Dz + Ry โหนด 2 Dz
| ปริมาณ | สูตร | ค่า |
|---|---|---|
| แรงปฏิกิริยาที่ปลายยึดแน่น | 45 kN | |
| แรงปฏิกิริยาที่ล้อเลื่อน | 27 kN | |
| โมเมนต์ที่จุดยึดแน่น | 54 kNm (โมเมนต์ลบ) | |
| โมเมนต์บวกสูงสุด | ที่ จากปลายยึดแน่น | 30.4 kNm ที่ 3.75 m |
แอปติดป้ายค่าสุดขีดเฉพาะที่ให้อัตโนมัติ คุณจึงอ่านได้ทั้งค่าและตำแหน่งที่เกิด (จากตำแหน่งตามเอลิเมนต์)
โครงถักสองชิ้นส่วน
ชิ้นส่วนสองชิ้นจากจุดรองรับแบบหมุดที่ (0, 0) และ (4, 0) มาบรรจบกันที่ (2, −2) (ยอดอยู่สูงขึ้นไป 2 m) ทั้งสองชิ้นติ๊ก จุดหมุนที่ปลาย ทั้งสองปลาย และมีแรงแนวดิ่ง kN กระทำที่ยอด (ทิศลง คือ Fz = 20)
แต่ละชิ้นส่วนเอียง 45° ยาว m จากความสมมาตร แต่ละชิ้นรับแรง
(แรงอัด) และจุดรองรับแต่ละจุดรับแรง 10 kN ในแนวดิ่งและ ±10 kN ในแนวนอน ตรวจสอบการแสดงผล N (x) และแรงปฏิกิริยา
อุณหภูมิแปรผันตามความลึกบนคานช่วงเดียวแบบรองรับธรรมดา
m, K (ด้านบนร้อนกว่า), , m
คานโค้งตัวได้อย่างอิสระ จึง ไม่มีแรงภายใน ความโค้งคือ
และการโก่งตัวที่กึ่งกลางช่วงคือ mm (ขึ้น) ทีนี้ยึด Ry ที่ทั้งสองปลาย: ความโค้งถูกกั้นไว้ และเกิดโมเมนต์คงที่ kNm ตลอดทั้งช่วง
การกระจัดที่กำหนด
ใช้ คานปลายยึดแน่น–ปลายรองรับธรรมดา โดยไม่มีแรงกระทำ แล้วกำหนด Dz = 10 mm ที่ล้อเลื่อน (การทรุดตัว) แรงปฏิกิริยาที่ต้องใช้ดันปลายคานยื่นลงไประยะ คือ kN และโมเมนต์ที่จุดยึดแน่นคือ kNm เมื่อใส่แรงแผ่กระจายสม่ำเสมอกลับเข้าไป ผลลัพธ์จะรวมกันแบบเชิงเส้น (superposition)
เคล็ดลับสำหรับการตรวจสอบของคุณเอง
- ให้ ป้ายหน่วย อยู่ในสายตาเสมอ ความคลาดเคลื่อนส่วนใหญ่มาจากการใช้หน่วยผิด
- ใช้หน้าต่าง เมทริกซ์ความแข็ง เพื่อเปรียบเทียบเอลิเมนต์หนึ่งกับ คู่มือทฤษฎี เมื่อเรียนวิธีความแข็งโดยตรง (direct stiffness method)
- อ่านค่าที่แม่นยำจากแท็บ ผลลัพธ์ และ tooltip เมื่อชี้เมาส์ แทนป้ายบนแผนภาพที่ถูกปัดเศษ ส่งออก CSV หรือ คัดลอก ในแท็บผลลัพธ์ยังให้ค่าแรงปฏิกิริยาที่พร้อมใช้ในสเปรดชีต
- ตั้ง รูปแบบตัวเลข เป็น อัตโนมัติ ในการตั้งค่า เพื่ออ่าน
40แทน4 · 10¹ - ใช้ แชร์โมเดล เพื่อส่งโมเดลที่ตรวจสอบแล้วให้เพื่อนร่วมงานหรืออาจารย์