อุณหภูมิและการทรุดตัวของจุดรองรับ

หน้านี้มีแรงกระทำสองแบบที่ไม่ใช่แรง แบบแรกคือชิ้นส่วนที่ต้องการเปลี่ยนความยาวหรือความโค้ง แบบที่สองคือจุดรองรับที่เคลื่อนที่ ทั้งสองแบบทำให้เกิดแรงภายในเฉพาะเมื่อโครงสร้างขัดขวางการเปลี่ยนรูปนั้น จึงเหมาะสำหรับฝึกกับโครงสร้างอินดีเทอร์มิเนท ทฤษฎีของทั้งสองแบบอยู่ในหัวข้อ แรงกระทำบนเอลิเมนต์ ของคู่มือทฤษฎี

อุณหภูมิ

TypeScript
lc.createBeamTemperatureLoad(member, [dTc, dTb, dTt])
ค่าความหมายผลต่อชิ้นส่วนที่ไม่มีการยึดรั้ง
dTcการเปลี่ยนแปลงที่เซนทรอยด์ หน่วย Kยืดออก
dTbการเปลี่ยนแปลงที่เส้นใยล่าง (ด้าน +z ท้องถิ่น) หน่วย Kร่วมกับ dTt ทำให้โค้ง
dTtการเปลี่ยนแปลงที่เส้นใยบน หน่วย K

มีเพียงผลต่าง dTb - dTt ที่ทำให้ชิ้นส่วนดัด ดังนั้น [30, 20, 0] กับ [30, 10, -10] คือแรงกระทำเดียวกัน แรงกระทำนี้ต้องใช้ alpha ของวัสดุและ h ของหน้าตัด ถ้าไม่มี h โมเมนต์จะเป็น NaN

คานยึดแน่นสองปลายยืดหรือโค้งไม่ได้ คานจึงรับแรงอัดและโมเมนต์ดัดแทน: และ

temperature.ts
import { DofID, LinearStaticSolver } from '@edubeam/fem'

const solver = new LinearStaticSolver()
const { domain } = solver
const lc = solver.loadCases[0]
domain.createMaterial(1, { e: 210e9, g: 81e9, alpha: 12e-6 })
domain.createCrossSection(1, { a: 28.5e-4, iy: 1943e-8, h: 0.2, k: 1e32 })

const fixed = [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]
domain.createNode('A', [0, 0, 0], fixed)
domain.createNode('B', [6, 0, 0], fixed)
const beam = domain.createBeam2D(1, ['A', 'B'], 1, 1)

// เซนทรอยด์ร้อนขึ้น 30 K และเส้นใยล่างร้อนกว่าเส้นใยบน 20 K
lc.createBeamTemperatureLoad(1, [30, 20, 0])
solver.solve()

beam.computeNormalForceAt(lc, 3) // -215460 N: EA · 12e-6 · 30
beam.computeBendingMomentAt(lc, 3) // -4896.4 N·m: EI · 12e-6 · 20 / 0.2

สำหรับ IPE 200 MN และ MNm² เส้นใยล่างที่ร้อนกว่าทำให้คานที่ไม่มีการยึดรั้งโค้งจนปลายทั้งสองยกขึ้น การยึดรั้งจึงดัดคานไปในทางตรงข้าม เกิดโมเมนต์ลบ เส้นใยบนรับแรงดึง

คานยึดแน่นสองปลาย เซนทรอยด์ร้อนขึ้น 30 K และด้านล่างร้อนกว่าด้านบน 20 K−4.896ΔT = 30 K, ΔTb − ΔTt = 20 K215.54.896215.54.896AB
คานยึดแน่นสองปลาย เซนทรอยด์ร้อนขึ้น 30 K และด้านล่างร้อนกว่าด้านบน 20 Kเปิดใน EduBeam

บนคานรองรับธรรมดา แรงกระทำเดียวกันนี้ไม่ทำให้เกิดแรงภายในเลย มีเพียงการเคลื่อนที่ ล้อเลื่อนเลื่อนออกไป mm และกึ่งกลางช่วงแอ่นตัวลง mm

การกระจัดที่กำหนด

TypeScript
lc.createPrescribedDisplacement(node, { [DofID.Dz]: 0.01 })

เลื่อนจุดรองรับไปตามระยะที่กำหนด หน่วยเมตรสำหรับ Dx และ Dz และเรเดียนสำหรับ Ry ในแกนของโหนดเอง DOF นั้นต้องเป็น DOF ที่จุดรองรับของโหนดยึดไว้ ถ้าเป็น DOF อิสระ ตัวคำนวณจะไม่สนใจค่านี้โดยไม่มีคำเตือน

คานปลายยึดแน่น–ปลายรองรับธรรมดาที่ล้อเลื่อนทรุดตัว 10 mm ในตัวคำนวณใหม่ที่ใช้วัสดุและหน้าตัดเดียวกับตัวอย่างอุณหภูมิ:

TypeScript
domain.createNode('A', [0, 0, 0], [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]) // ยึดแน่น
domain.createNode('B', [6, 0, 0], [DofID.Dz]) // ล้อเลื่อน
const beam = domain.createBeam2D(1, ['A', 'B'], 1, 1)

lc.createPrescribedDisplacement('B', { [DofID.Dz]: 0.01 }) // 10 mm ทิศลง
solver.solve()

domain.getNode('B').getReactions(lc).values // [566.7] N: 3EIw/L³
beam.computeBendingMomentAt(lc, 0) // -3400.2 N·m ที่ A: 3EIw/L²

ล้อเลื่อนต้องดึงคานลงเพื่อให้คานเคลื่อนตาม แรงปฏิกิริยาจึงเป็นบวก ตามแกน +z: N

ล้อเลื่อนของคานปลายยึดแน่น–ปลายรองรับธรรมดาทรุดตัว 10 mm: −3.4 kNm ที่ปลายยึดแน่น−3.410 mm0.56673.40.5667AB
ล้อเลื่อนของคานปลายยึดแน่น–ปลายรองรับธรรมดาทรุดตัว 10 mm: −3.4 kNm ที่ปลายยึดแน่นเปิดใน EduBeam

วิธีที่แอปแสดงแรงกระทำทั้งสองแบบอยู่ในหน้า แรงกระทำ