หน่วยและเครื่องหมาย
ตัวคำนวณไม่มีระบบหน่วยของตัวเอง แต่คำนวณด้วยตัวเลขที่คุณใส่ให้ ใส่หน่วย SI แล้วผลลัพธ์ทุกค่าจะออกมาเป็น SI ตัวอย่างในหน้าเหล่านี้และแอป EduBeam ใช้ SI เสมอ เครื่องหมายก็เป็นแบบเดียวกับในแอป คู่มือทฤษฎีอธิบายพร้อมรูปไว้ใน ระบบพิกัดและข้อตกลงเรื่องเครื่องหมาย
หน่วย
| ปริมาณ | หน่วย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| พิกัด ความยาว และตำแหน่งบนชิ้นส่วน | m | [6, 0, 0] |
| แรง | N | 20e3 คือ 20 kN |
| โมเมนต์ | N·m | 10e3 คือ 10 kNm |
| แรงแผ่กระจาย | N/m | 12e3 คือ 12 kN/m |
| มอดุลัสของยังและมอดุลัสเฉือน | Pa | 210e9 |
| พื้นที่ | m² | 28.5e-4 คือ 28.5 cm² |
| โมเมนต์ความเฉื่อยของหน้าตัด | m⁴ | 1943e-8 คือ 1943 cm⁴ |
| การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ | K | 20 |
| สัมประสิทธิ์การขยายตัวเนื่องจากความร้อน | 1/K | 12e-6 |
| การกระจัดและการหมุน | m, rad | 0.01 คือ 10 mm |
ใช้ชุดหน่วยอื่นที่สอดคล้องกันก็ได้ เช่น kN, m และ kPa ซึ่งให้ผลเป็น kN และ kNm แต่ถ้าใช้ SI ก็ไม่ต้องคอยตรวจว่าหน่วยเข้ากันหรือไม่
แกน
- แกน x ชี้ไปทางขวา แกน z ชี้ลง และโมเดลอยู่ในระนาบ x–z พิกัดเขียนเป็น
[x, y, z]โดยy = 0 - แกน y ชี้ออกจากหน้าจอเข้าหาคุณ การหมุนและโมเมนต์เป็นการหมุนรอบแกน y ค่าบวกจึงหมุน ทวนเข็มนาฬิกา บนหน้าจอ
- แกน x ท้องถิ่น ของชิ้นส่วนชี้จากโหนดแรกไปยังโหนดที่สอง แกน z ท้องถิ่น คือแกน x ท้องถิ่นที่หมุนตามเข็มนาฬิกา 90° บนหน้าจอ ชิ้นส่วนที่กำหนดจากซ้ายไปขวาจึงมีแกน z ท้องถิ่นชี้ลง
เพราะแกน z ชี้ลง แรงกระทำเนื่องจากแรงโน้มถ่วงจึงเป็น fz ที่มีค่าบวก และยอดเสาสูง 4 m ที่ตั้งอยู่บน อยู่ที่
องศาความเป็นอิสระ
ทุกโหนดของโมเดล Beam2D มีองศาความเป็นอิสระสามองศา ซึ่งตั้งชื่อด้วย enum DofID:
DofID | ค่า | ความหมาย |
|---|---|---|
DofID.Dx | 0 | การกระจัดตามแกน x |
DofID.Dz | 2 | การกระจัดตามแกน z (ชี้ลง) |
DofID.Ry | 4 | การหมุนรอบแกน y ทวนเข็มนาฬิกา |
Dy, Rx และ Rz (1, 3, 5) มีอยู่ใน enum แต่ชิ้นส่วนในระนาบไม่ได้ใช้
เครื่องหมายของผลลัพธ์
| ผลลัพธ์ | ค่าบวกหมายถึง | อ่านด้วย |
|---|---|---|
| แรงตามแนวแกน N | แรงดึง | computeNormalForceAt |
| โมเมนต์ดัด M | ด้าน +z ท้องถิ่นรับแรงดึง: บนคานที่กำหนดจากซ้ายไปขวาคือโมเมนต์บวก (เส้นใยล่างรับแรงดึง) | computeBendingMomentAt |
| แรงเฉือน V | M เพิ่มขึ้นตามแกน x ท้องถิ่น () บนคานที่กำหนดจากซ้ายไปขวา V บวกหมุนชิ้นส่วนเล็ก ๆ ตามเข็มนาฬิกา เช่น ที่จุดรองรับซ้ายของคานรองรับธรรมดา | computeShearForceAt |
| การโก่งตัว w | ตามแกน +z ท้องถิ่น: ชี้ลงบนคานที่กำหนดจากซ้ายไปขวา | computeLocalDefl |
| การกระจัดที่โหนด | ตาม +x, +z (ชี้ลง) และทวนเข็มนาฬิกา | node.getUnknowns |
| แรงปฏิกิริยา | แรงที่จุดรองรับกระทำต่อโครงสร้าง ตาม +x, +z (ชี้ลง) และทวนเข็มนาฬิกา | node.getReactions |
| แรงปลาย | แรงที่โหนดกระทำต่อชิ้นส่วน ในแกนท้องถิ่นของชิ้นส่วน | computeEndForces |
ดังนั้นจุดรองรับแบบหมุดของคานที่รับแรงกดลงจะรายงานแรงปฏิกิริยาตามแกน z เป็น −36,000 N คือแรง 36 kN ที่ดันขึ้น
ตำแหน่งบนชิ้นส่วน
เมธอด …At(lc, x) ทุกตัวรับ x เป็นเมตรจากโหนดแรกของชิ้นส่วน ไม่ใช่สัดส่วนของความยาว แรงกระทำเป็นจุดบนชิ้นส่วนก็กำหนดตำแหน่งแบบเดียวกัน
ทิศของชิ้นส่วน
M และ w วัดในแกนของชิ้นส่วนเอง ลำดับของโหนดทั้งสองจึงมีผล ลองนำคาน 12 kN/m จากหน้า เริ่มต้นใช้งาน มากำหนดทั้งสองทิศ โดยให้แรงกระทำอยู่ในแกนรวม [0, 12e3], false เพื่อให้กดลงทั้งสองครั้ง แล้วอ่านค่าด้วย computeBendingMomentAt(lc, 3), computeLocalDefl(lc, 2).w[1] และ computeShearForceAt:
| ชิ้นส่วน | M ที่กึ่งกลางช่วง | w ที่กึ่งกลางช่วง | V ที่ A |
|---|---|---|---|
['A', 'B'] จากซ้ายไปขวา | +54,000 N·m | +0.0499 m | +36,000 N ที่ x = 0 |
['B', 'A'] จากขวาไปซ้าย | −54,000 N·m | −0.0499 m | +36,000 N ที่ x = 6 |
เมื่อกำหนดจากขวาไปซ้าย แกน z ท้องถิ่นจะชี้ขึ้น คานเดิมที่แอ่นตัวลงจึงรายงานโมเมนต์เป็นลบและการโก่งตัวขึ้น N และ V มีเครื่องหมายเหมือนเดิมทุกจุดของคาน มีเพียง x ที่นับจากอีกปลายหนึ่ง แรงกระทำที่กำหนดในแกนท้องถิ่น (true) หมุนไปตามชิ้นส่วน บนคานที่กำหนดจากขวาไปซ้าย [0, 12e3], true จึงดันขึ้น