วัสดุและหน้าตัด
ชิ้นส่วนได้ความแข็งเกร็งจากวัสดุและหน้าตัด ซึ่งแต่ละอย่างสร้างเพียงครั้งเดียวแล้วอ้างถึงด้วยชื่อ
domain.createMaterial('steel', { e: 210e9, g: 81e9, alpha: 12e-6 })
domain.createCrossSection('IPE200', {
a: 28.5e-4, // m²
iy: 1943e-8, // m⁴
h: 0.2, // m
k: 5 / 6,
})
วัสดุ
| พารามิเตอร์ | ความหมาย | หน่วย | ใช้สำหรับ |
|---|---|---|---|
e | มอดุลัสของยัง | Pa | ทุกกรณี |
g | มอดุลัสเฉือน | Pa | ทุกกรณี เว้นแต่ k มีค่ามหาศาล (ไม่มีการเสียรูปเนื่องจากแรงเฉือน) |
alpha | สัมประสิทธิ์การขยายตัวเนื่องจากความร้อน | 1/K | แรงกระทำเนื่องจากอุณหภูมิ |
d | ความหนาแน่น | kg/m³ | ไม่ใช้ในการวิเคราะห์สถิต |
พารามิเตอร์ที่ไม่ได้ใส่จะมีค่าเป็น 1 ไม่ใช่ค่าทั่วไปของวัสดุ และไม่มีคำเตือนใด ๆ ถ้าลืม g ในคานของหน้าเริ่มต้นใช้งาน การโก่งตัวจะออกมาเป็น 22,700 km
หน้าตัด
| พารามิเตอร์ | ความหมาย | หน่วย | ใช้สำหรับ |
|---|---|---|---|
a | พื้นที่ | m² | ทุกกรณี: ความแข็งเกร็งตามแนวแกนและต่อแรงเฉือน |
iy | โมเมนต์ความเฉื่อยของหน้าตัด | m⁴ | ทุกกรณี: ความแข็งเกร็งต่อการดัด |
k | สัมประสิทธิ์เฉือน | – | ทุกกรณี: ความแข็งเกร็งต่อแรงเฉือน |
h | ความลึกของหน้าตัด | m | ผลต่างอุณหภูมิ |
iz, dyz, j | , , ค่าคงที่การบิด | m⁴ | ไม่ใช้ในโมเดลระนาบ |
หน้าตัดไม่มีค่าเริ่มต้น ถ้าขาด a, iy หรือ k ผลลัพธ์ทุกค่าจะเป็น NaN และถ้าขาด h ผลต่างอุณหภูมิจะให้ NaN ทั้งสองกรณีไม่มี error ดังนั้นผลลัพธ์ที่เป็น NaN แทบทุกครั้งหมายถึงพารามิเตอร์ที่ขาดไป
การเสียรูปเนื่องจากแรงเฉือน
ชิ้นส่วนเป็นคาน Timoshenko คือเสียรูปทั้งจากแรงเฉือนและจากการดัด จะมากน้อยเท่าใดขึ้นกับ
ซึ่ง beam.computeShearFactor() คืนค่าให้ ชิ้นส่วนที่เพรียวมีค่า น้อยมาก การโก่งตัวเพิ่มขึ้นไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ แต่สำหรับชิ้นส่วนที่สั้นและลึก ผลนี้มีนัยสำคัญ
ถ้าต้องการคาน Euler–Bernoulli แบบในตารางของตำรา ให้ความแข็งเกร็งต่อแรงเฉือนแทบเป็นอนันต์ด้วยสัมประสิทธิ์เฉือนที่มีค่ามหาศาล อย่างที่ตัวอย่างในแอป EduBeam ทำ:
domain.createCrossSection('IPE200-EB', { a: 28.5e-4, iy: 1943e-8, k: 1e32 })
ตัวอย่างโปรแกรมในหน้าเหล่านี้ทำแบบนี้ ตัวเลขจึงตรงกับสูตรพอดี ถ้าใช้สัมประสิทธิ์เฉือนจริง หน้าตัดสี่เหลี่ยมผืนผ้าใช้ หน้า ตรวจสอบผลลัพธ์ด้วยการคำนวณมือ แสดงว่าผลนี้มีขนาดเท่าใด
ชิ้นส่วนที่ไม่ยืดหดตามแนวแกน
พื้นที่หน้าตัดที่มีค่ามากทำให้ชิ้นส่วนแทบไม่ยืดหด ตามที่การคำนวณมือมักสมมติ แรงภายในของโครงข้อแข็งขึ้นกับพื้นที่เพียงเล็กน้อย แต่การกระจัดของโครงถักขึ้นกับพื้นที่โดยตรง ส่วนแรงภายในของโครงสร้างดีเทอร์มิเนทไม่ขึ้นกับความแข็งเกร็งเลย
เปลี่ยนค่าภายหลัง
domain.getMaterial('steel').change({ e: 200e9 })
domain.getCS('IPE200').change({ iy: 2000e-8 })
solver.solve()
ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นอ่านวัสดุและหน้าตัดตอนที่ตัวคำนวณประกอบเมทริกซ์ ดังนั้นแค่เรียก solve() ใหม่ก็พอ ชิ้นส่วนต่าง ๆ ใช้หน้าตัดต่างกันได้ โดยตั้งชื่อแยกให้แต่ละหน้าตัด