เอกสารอ้างอิง API
สิ่งที่ @edubeam/fem 0.3 export จัดกลุ่มตามการใช้งาน ใช้หน่วย SI ทั้งหมด: m, N, N·m, N/m, Pa, K และ rad ชื่อ (LabelType) เป็น string | number และเก็บเป็นสตริง เมธอดที่ไม่อยู่ในหน้านี้เป็นเมธอดภายใน ที่เป็น public ใน TypeScript ก็เพียงเพราะคลาสของตัวคำนวณเองเรียกใช้
สิ่งที่ export
| Export | ประเภท | หัวข้อ |
|---|---|---|
LinearStaticSolver | คลาส | การวิเคราะห์ |
Solver | คลาส abstract | การวิเคราะห์ |
Domain | คลาส | Domain |
Node | คลาส | Node |
Beam2D, Element | คลาส | เอลิเมนต์ |
Material, CrossSection | คลาส | วัสดุและหน้าตัด |
LoadCase | คลาส | แรงกระทำ |
NodalLoad, BeamConcentratedLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamElementTrapezoidalEdgeLoad, BeamTemperatureLoad, PrescribedDisplacement, Load, BeamElementLoad | คลาส | แรงกระทำ |
DofID | enum | DofID |
LabelType, EnumDictionary, MaterialParameters, CrossSectionParameters | type |
การวิเคราะห์
LinearStaticSolver
const solver = new LinearStaticSolver()
| สมาชิก | ชนิด | คำอธิบาย |
|---|---|---|
domain | Domain | โมเดล |
loadCases | LoadCase[] | เริ่มต้นด้วยหนึ่งกรณี 'DefaultLC' เพิ่มกรณีด้วย new LoadCase(label, solver.domain): กรณีแรงกระทำ |
solve() | void | กำหนดหมายเลขสมการถ้าจำเป็น แล้วประกอบและคำนวณทุกกรณีแรงกระทำ อาจ throw เมื่อเป็น กลไก แต่ไม่เสมอไป ไม่พิมพ์อะไรตั้งแต่ 0.3.1 ส่วน 0.3.0 พิมพ์เวลาที่ใช้ |
codeNumberGenerated | boolean | ตั้งเป็น false หลังเพิ่มหรือลบโหนดหรือชิ้นส่วน หรือเปลี่ยนจุดรองรับ: เหตุผล |
neq, pneq | number | จำนวน DOF อิสระและจำนวน DOF ที่ยึดไว้ หลังคำนวณ |
k | mathjs Matrix | เมทริกซ์ความแข็งรวมที่ประกอบแล้ว หลังคำนวณ |
getNodeDofIDs(label) | number[] | DOF ที่โหนดมี หลังคำนวณ |
EigenValueDynamicSolver มีอยู่ในซอร์สโค้ดแต่ไม่ได้ export
Domain
solver.domain เก็บโมเดลไว้ใน Map สี่ตัวที่ใช้ชื่อในรูปสตริงเป็นคีย์: nodes, elements, materials, crossSections ไม่มีเมธอดสำหรับลบ ใช้ domain.nodes.delete(label) และ domain.elements.delete(label) เพื่อลบโหนดหรือชิ้นส่วน แล้วตามด้วย การกำหนดหมายเลขใหม่
| เมธอด | คืนค่า | คำอธิบาย |
|---|---|---|
createNode(label, coords?, bcs?) | Node | coords คือ [x, y, z] หน่วย m (ค่าเริ่มต้น [0, 0, 0]) bcs คือ DofID ที่ยึดไว้ (ค่าเริ่มต้นไม่มี) |
createBeam2D(label, nodes, mat, cs, hinges?) | Beam2D | nodes คือ [first, second] และ hinges คือ [atFirst, atSecond] (ค่าเริ่มต้น [false, false]) |
createMaterial(label, params?) | Material | ดู วัสดุและหน้าตัด |
createCrossSection(label, params?) | CrossSection | ดู วัสดุและหน้าตัด |
getNode(label), getElement(label), getMaterial(label), getCS(label) | ออบเจกต์นั้น | throw RangeError เมื่อไม่รู้จักชื่อ getElement คืนชนิด Element: เขียน as Beam2D เพื่ออ่านผลลัพธ์ |
การสร้างออบเจกต์ด้วยชื่อที่มีอยู่แล้วจะแทนที่ออบเจกต์เดิม
Node
| สมาชิก | ชนิด | คำอธิบาย |
|---|---|---|
label | string | |
coords | number[] | [x, y, z] หน่วย m เปลี่ยนค่านี้เพื่อย้ายโหนด |
bcs | Set<DofID> | DOF ที่ยึดไว้ แทนที่ค่านี้เพื่อเปลี่ยนจุดรองรับ |
lcs | number[][] | undefined | แกนที่หมุนแล้วของโหนด ถ้ามี |
updateLcs({ locx, locy }?) | void | หมุนแกนของโหนด: locx คือแกน x ของโหนดเป็นองค์ประกอบในแกนรวม locy คือ [0, 1, 0] ถ้าไม่ใส่อาร์กิวเมนต์จะรีเซ็ตแกน |
hasLcs() | boolean | แกนของโหนดหมุนอยู่หรือไม่ |
getUnknowns(lc, dofs) | Matrix หรือ number เมื่อขอ DOF เดียว | การกระจัด (m) และการหมุน (rad) ในแกนของโหนด |
getReactions(lc, global?) | { dofs, values } | แรงปฏิกิริยาที่ DOF ที่ยึดไว้ ตามลำดับใน bcs หน่วย N, N·m values เป็น Matrix ของ mathjs เมื่อมีหลายค่า เป็นอาร์เรย์หนึ่งสมาชิกเมื่อมีค่าเดียว และเป็น [] สำหรับโหนดอิสระ ถ้า global เป็น true บนโหนดที่หมุนแกน: ได้ครบทั้งสาม DOF ในแกนรวม dofs เป็น [0, 2, 4] และ values เป็นอาร์เรย์ที่มี 0 ที่ DOF ที่ไม่ได้ยึด การอ่านแรงปฏิกิริยา |
เอลิเมนต์
Beam2D
คาน Timoshenko สองโหนดในระนาบ x–z มีสาม DOF ต่อโหนด (Dx, Dz, Ry) x เป็นเมตรจากโหนดแรก ส่วน n คือจำนวนช่วงย่อย ซึ่งให้ n + 1 จุด
| สมาชิก | คืนค่า | คำอธิบาย |
|---|---|---|
label, nodes, mat, cs | string, string[], string, string | |
hinges | [boolean, boolean] | การปลดโมเมนต์ที่โหนดแรกและโหนดที่สอง |
computeNormalForceAt(lc, x) | number | N แรงดึงเป็นบวก |
computeShearForceAt(lc, x) | number | V เป็นบวกเมื่อ M เพิ่มขึ้นตามแกน x ท้องถิ่น |
computeBendingMomentAt(lc, x) | number | M เป็นบวกเมื่อด้าน +z ท้องถิ่นรับแรงดึง |
computeNormalForce(lc, n) | { x, N } | N ที่ n + 1 จุด |
computeShearForce(lc, n) | { x, V } | V ที่ n + 1 จุด |
computeBendingMoment(lc, n) | { x, M } | M ที่ n + 1 จุด |
computeLocalDefl(lc, n) | { u, w } | การกระจัดตามแนวและตั้งฉากกับชิ้นส่วน ในแกนท้องถิ่น หน่วย m |
computeGlobalDefl(lc, n) | { u, w } | ค่าเดียวกันในแกน x และ z รวม |
computeEndForces(lc) | Matrix | [X12, Z12, M12, X21, Z21, M21] แรงที่โหนดกระทำต่อชิ้นส่วน ในแกนท้องถิ่น |
computeEndDisplacement(lc) | Matrix | การกระจัดที่ปลายในแกนท้องถิ่น รวมการหมุนที่จุดหมุน |
computeGeo() | { l, dx, dz } | ความยาวและภาพฉาย หน่วย m |
computeT() | Matrix | เมทริกซ์การแปลง 6 × 6 จากแกนรวมเป็นแกนท้องถิ่น |
computeLocalStiffnessMtrx() | { answer } | answer: เมทริกซ์ความแข็ง 6 × 6 ในแกนท้องถิ่น หลังลดรูปแบบสถิต (static condensation) ที่จุดหมุนแล้ว |
computeStiffness() | Matrix | เมทริกซ์ความแข็ง 6 × 6 ในแกนรวม |
computeShearFactor() | number | |
getMaterial(), getCS() | Material, CrossSection |
ที่ตำแหน่งแรงกระทำเป็นจุด เมธอด …At คืนค่าที่อยู่ถัดจากแรงไปเล็กน้อย Element เป็นคลาสฐานแบบ abstract ของ Beam2D และเป็นชนิดที่ domain.elements และ getElement ใช้
วัสดุและหน้าตัด
MaterialParameters | หน่วย | ค่าเริ่มต้น | ใช้สำหรับ |
|---|---|---|---|
e | Pa | 1 | ความแข็งเกร็ง |
g | Pa | 1 | ความแข็งเกร็งต่อแรงเฉือน |
alpha | 1/K | 1 | แรงกระทำเนื่องจากอุณหภูมิ |
d | kg/m³ | 1 | ไม่ใช้ในการวิเคราะห์สถิต |
CrossSectionParameters | หน่วย | ค่าเริ่มต้น | ใช้สำหรับ |
|---|---|---|---|
a | m² | ไม่มี ต้องระบุ | ความแข็งเกร็งตามแนวแกนและต่อแรงเฉือน |
iy | m⁴ | ไม่มี ต้องระบุ | ความแข็งเกร็งต่อการดัด |
k | – | ไม่มี ต้องระบุ | ความแข็งเกร็งต่อแรงเฉือน ใช้ 1e32 เพื่อตัดการเสียรูปเนื่องจากแรงเฉือน |
h | m | ไม่มี | ผลต่างอุณหภูมิ (ถ้าไม่มีจะได้ NaN) |
iz, dyz, j | m⁴ | ไม่มี | Beam2D ไม่ใช้ |
พารามิเตอร์ของวัสดุที่ขาดไปมีค่าเป็น 1 ไม่ใช่ค่าทั่วไปของวัสดุ ส่วนการขาด a, iy หรือ k ทำให้ผลลัพธ์ทุกค่าเป็น NaN ทั้งสองกรณีไม่ throw error ทั้งสองคลาสมีเมธอด change(params) ซึ่งกำหนดพารามิเตอร์ที่ส่งมา และเก็บพารามิเตอร์ไว้เป็น property ชื่อเดียวกัน
แรงกระทำ
LoadCase
| เมธอด | คืนค่า | ค่า |
|---|---|---|
createNodalLoad(node, values, lcs?) | NodalLoad | { [DofID.Dx]: N, [DofID.Dz]: N, [DofID.Ry]: N·m } ส่วน lcs (ค่าเริ่มต้น false) ถ้าเป็น true: อยู่ในแกนที่หมุนแล้วของโหนด |
createBeamElementUniformEdgeLoad(el, [fx, fz], lcs) | BeamElementUniformEdgeLoad | N/m ตลอดทั้งชิ้นส่วน |
createBeamElementTrapezoidalEdgeLoad(el, [fx1, fz1], [fx2, fz2], lcs) | BeamElementTrapezoidalEdgeLoad | N/m ที่โหนดแรกและโหนดที่สอง แปรผันเชิงเส้นระหว่างกัน |
createBeamConcentratedLoad(el, [fx, fz, my, a], lcs) | BeamConcentratedLoad | N, N, N·m ที่ระยะ a m จากโหนดแรก |
createBeamTemperatureLoad(el, [dTc, dTb, dTt]) | BeamTemperatureLoad | K: เซนทรอยด์ เส้นใยล่าง เส้นใยบน |
createPrescribedDisplacement(node, values) | PrescribedDisplacement | { [DofID.Dz]: m, … } บน DOF ที่ยึดไว้ ในแกนของโหนด ไม่มีผลบน DOF อิสระ |
สำหรับแรงกระทำบนชิ้นส่วน lcs เป็น true หมายถึงแกนท้องถิ่น (x ตามแนวชิ้นส่วน z ตั้งฉากกับชิ้นส่วน) และ false หมายถึงแกนรวม แรงแผ่กระจายเป็นค่าต่อเมตรของความยาวชิ้นส่วน ตัวอย่างอยู่ในหน้า แรงกระทำที่โหนดและบนชิ้นส่วน
| สมาชิก | ชนิด | คำอธิบาย |
|---|---|---|
label | string | |
nodalLoadList | NodalLoad[] | |
elementLoadList | BeamElementLoad[] | แรงกระทำบนชิ้นส่วนและแรงกระทำเนื่องจากอุณหภูมิ |
prescribedBC | PrescribedDisplacement[] | |
solved | boolean | true หลังคำนวณสำเร็จ |
getElementLoadsOnElement(el) | BeamElementLoad[] | แรงกระทำบนชิ้นส่วนหนึ่งชิ้น |
ออบเจกต์แรงกระทำเก็บค่าไว้ใน property แบบ public ซึ่งเปลี่ยนได้ก่อนคำนวณใหม่: values (และ lcs) บน NodalLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamConcentratedLoad และ BeamTemperatureLoad ส่วน startValues และ endValues อยู่บน BeamElementTrapezoidalEdgeLoad และ prescribedValues อยู่บน PrescribedDisplacement แต่ละตัวมี target คือชื่อของโหนดหรือชิ้นส่วนที่รับแรงกระทำนั้น
DofID
| ชื่อ | ค่า | Beam2D ใช้หรือไม่ |
|---|---|---|
Dx | 0 | ใช้ |
Dy | 1 | ไม่ใช้ |
Dz | 2 | ใช้ |
Rx | 3 | ไม่ใช้ |
Ry | 4 | ใช้ |
Rz | 5 | ไม่ใช้ |
ผลลัพธ์
ผลลัพธ์อ่านจาก Beam2D (แรงภายใน การโก่งตัว แรงปลาย) และจาก Node (การกระจัด แรงปฏิกิริยา) สำหรับ LoadCase ที่ระบุเสมอ หลัง solve() ดูสองตารางข้างต้น และดู การอ่านผลลัพธ์ สำหรับตัวอย่างและเครื่องหมาย โดยสรุป:
| ต้องการ | เรียก |
|---|---|
| แรงปฏิกิริยา หน่วย N และ N·m | node.getReactions(lc) |
| การกระจัด (m) และการหมุน (rad) | node.getUnknowns(lc, [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry]) |
| N, V หรือ M ที่จุดหนึ่ง หน่วย N และ N·m | beam.computeNormalForceAt(lc, x), computeShearForceAt, computeBendingMomentAt |
| N, V หรือ M ตลอดชิ้นส่วน | beam.computeNormalForce(lc, n), computeShearForce, computeBendingMoment |
| รูปร่างที่เสียรูป หน่วย m | beam.computeLocalDefl(lc, n), computeGlobalDefl |
| แรงปลาย หน่วย N และ N·m | beam.computeEndForces(lc) |
| รูปของผลลัพธ์ทั้งหมด | StructurePlot หรือ structureSvg จาก @edubeam/plot |