เอกสารอ้างอิง API

สิ่งที่ @edubeam/fem 0.3 export จัดกลุ่มตามการใช้งาน ใช้หน่วย SI ทั้งหมด: m, N, N·m, N/m, Pa, K และ rad ชื่อ (LabelType) เป็น string | number และเก็บเป็นสตริง เมธอดที่ไม่อยู่ในหน้านี้เป็นเมธอดภายใน ที่เป็น public ใน TypeScript ก็เพียงเพราะคลาสของตัวคำนวณเองเรียกใช้

สิ่งที่ export

Exportประเภทหัวข้อ
LinearStaticSolverคลาสการวิเคราะห์
Solverคลาส abstractการวิเคราะห์
DomainคลาสDomain
NodeคลาสNode
Beam2D, Elementคลาสเอลิเมนต์
Material, CrossSectionคลาสวัสดุและหน้าตัด
LoadCaseคลาสแรงกระทำ
NodalLoad, BeamConcentratedLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamElementTrapezoidalEdgeLoad, BeamTemperatureLoad, PrescribedDisplacement, Load, BeamElementLoadคลาสแรงกระทำ
DofIDenumDofID
LabelType, EnumDictionary, MaterialParameters, CrossSectionParameterstype

การวิเคราะห์

LinearStaticSolver

TypeScript
const solver = new LinearStaticSolver()
สมาชิกชนิดคำอธิบาย
domainDomainโมเดล
loadCasesLoadCase[]เริ่มต้นด้วยหนึ่งกรณี 'DefaultLC' เพิ่มกรณีด้วย new LoadCase(label, solver.domain): กรณีแรงกระทำ
solve()voidกำหนดหมายเลขสมการถ้าจำเป็น แล้วประกอบและคำนวณทุกกรณีแรงกระทำ อาจ throw เมื่อเป็น กลไก แต่ไม่เสมอไป ไม่พิมพ์อะไรตั้งแต่ 0.3.1 ส่วน 0.3.0 พิมพ์เวลาที่ใช้
codeNumberGeneratedbooleanตั้งเป็น false หลังเพิ่มหรือลบโหนดหรือชิ้นส่วน หรือเปลี่ยนจุดรองรับ: เหตุผล
neq, pneqnumberจำนวน DOF อิสระและจำนวน DOF ที่ยึดไว้ หลังคำนวณ
kmathjs Matrixเมทริกซ์ความแข็งรวมที่ประกอบแล้ว หลังคำนวณ
getNodeDofIDs(label)number[]DOF ที่โหนดมี หลังคำนวณ

EigenValueDynamicSolver มีอยู่ในซอร์สโค้ดแต่ไม่ได้ export

Domain

solver.domain เก็บโมเดลไว้ใน Map สี่ตัวที่ใช้ชื่อในรูปสตริงเป็นคีย์: nodes, elements, materials, crossSections ไม่มีเมธอดสำหรับลบ ใช้ domain.nodes.delete(label) และ domain.elements.delete(label) เพื่อลบโหนดหรือชิ้นส่วน แล้วตามด้วย การกำหนดหมายเลขใหม่

เมธอดคืนค่าคำอธิบาย
createNode(label, coords?, bcs?)Nodecoords คือ [x, y, z] หน่วย m (ค่าเริ่มต้น [0, 0, 0]) bcs คือ DofID ที่ยึดไว้ (ค่าเริ่มต้นไม่มี)
createBeam2D(label, nodes, mat, cs, hinges?)Beam2Dnodes คือ [first, second] และ hinges คือ [atFirst, atSecond] (ค่าเริ่มต้น [false, false])
createMaterial(label, params?)Materialดู วัสดุและหน้าตัด
createCrossSection(label, params?)CrossSectionดู วัสดุและหน้าตัด
getNode(label), getElement(label), getMaterial(label), getCS(label)ออบเจกต์นั้นthrow RangeError เมื่อไม่รู้จักชื่อ getElement คืนชนิด Element: เขียน as Beam2D เพื่ออ่านผลลัพธ์

การสร้างออบเจกต์ด้วยชื่อที่มีอยู่แล้วจะแทนที่ออบเจกต์เดิม

Node

สมาชิกชนิดคำอธิบาย
labelstring
coordsnumber[][x, y, z] หน่วย m เปลี่ยนค่านี้เพื่อย้ายโหนด
bcsSet<DofID>DOF ที่ยึดไว้ แทนที่ค่านี้เพื่อเปลี่ยนจุดรองรับ
lcsnumber[][] | undefinedแกนที่หมุนแล้วของโหนด ถ้ามี
updateLcs({ locx, locy }?)voidหมุนแกนของโหนด: locx คือแกน x ของโหนดเป็นองค์ประกอบในแกนรวม locy คือ [0, 1, 0] ถ้าไม่ใส่อาร์กิวเมนต์จะรีเซ็ตแกน
hasLcs()booleanแกนของโหนดหมุนอยู่หรือไม่
getUnknowns(lc, dofs)Matrix หรือ number เมื่อขอ DOF เดียวการกระจัด (m) และการหมุน (rad) ในแกนของโหนด
getReactions(lc, global?){ dofs, values }แรงปฏิกิริยาที่ DOF ที่ยึดไว้ ตามลำดับใน bcs หน่วย N, N·m values เป็น Matrix ของ mathjs เมื่อมีหลายค่า เป็นอาร์เรย์หนึ่งสมาชิกเมื่อมีค่าเดียว และเป็น [] สำหรับโหนดอิสระ ถ้า global เป็น true บนโหนดที่หมุนแกน: ได้ครบทั้งสาม DOF ในแกนรวม dofs เป็น [0, 2, 4] และ values เป็นอาร์เรย์ที่มี 0 ที่ DOF ที่ไม่ได้ยึด การอ่านแรงปฏิกิริยา

เอลิเมนต์

Beam2D

คาน Timoshenko สองโหนดในระนาบ x–z มีสาม DOF ต่อโหนด (Dx, Dz, Ry) x เป็นเมตรจากโหนดแรก ส่วน n คือจำนวนช่วงย่อย ซึ่งให้ n + 1 จุด

สมาชิกคืนค่าคำอธิบาย
label, nodes, mat, csstring, string[], string, string
hinges[boolean, boolean]การปลดโมเมนต์ที่โหนดแรกและโหนดที่สอง
computeNormalForceAt(lc, x)numberN แรงดึงเป็นบวก
computeShearForceAt(lc, x)numberV เป็นบวกเมื่อ M เพิ่มขึ้นตามแกน x ท้องถิ่น
computeBendingMomentAt(lc, x)numberM เป็นบวกเมื่อด้าน +z ท้องถิ่นรับแรงดึง
computeNormalForce(lc, n){ x, N }N ที่ n + 1 จุด
computeShearForce(lc, n){ x, V }V ที่ n + 1 จุด
computeBendingMoment(lc, n){ x, M }M ที่ n + 1 จุด
computeLocalDefl(lc, n){ u, w }การกระจัดตามแนวและตั้งฉากกับชิ้นส่วน ในแกนท้องถิ่น หน่วย m
computeGlobalDefl(lc, n){ u, w }ค่าเดียวกันในแกน x และ z รวม
computeEndForces(lc)Matrix[X12, Z12, M12, X21, Z21, M21] แรงที่โหนดกระทำต่อชิ้นส่วน ในแกนท้องถิ่น
computeEndDisplacement(lc)Matrixการกระจัดที่ปลายในแกนท้องถิ่น รวมการหมุนที่จุดหมุน
computeGeo(){ l, dx, dz }ความยาวและภาพฉาย หน่วย m
computeT()Matrixเมทริกซ์การแปลง 6 × 6 จากแกนรวมเป็นแกนท้องถิ่น
computeLocalStiffnessMtrx(){ answer }answer: เมทริกซ์ความแข็ง 6 × 6 ในแกนท้องถิ่น หลังลดรูปแบบสถิต (static condensation) ที่จุดหมุนแล้ว
computeStiffness()Matrixเมทริกซ์ความแข็ง 6 × 6 ในแกนรวม
computeShearFactor()number
getMaterial(), getCS()Material, CrossSection

ที่ตำแหน่งแรงกระทำเป็นจุด เมธอด …At คืนค่าที่อยู่ถัดจากแรงไปเล็กน้อย Element เป็นคลาสฐานแบบ abstract ของ Beam2D และเป็นชนิดที่ domain.elements และ getElement ใช้

วัสดุและหน้าตัด

MaterialParametersหน่วยค่าเริ่มต้นใช้สำหรับ
ePa1ความแข็งเกร็ง
gPa1ความแข็งเกร็งต่อแรงเฉือน
alpha1/K1แรงกระทำเนื่องจากอุณหภูมิ
dkg/m³1ไม่ใช้ในการวิเคราะห์สถิต
CrossSectionParametersหน่วยค่าเริ่มต้นใช้สำหรับ
am²ไม่มี ต้องระบุความแข็งเกร็งตามแนวแกนและต่อแรงเฉือน
iym⁴ไม่มี ต้องระบุความแข็งเกร็งต่อการดัด
k–ไม่มี ต้องระบุความแข็งเกร็งต่อแรงเฉือน ใช้ 1e32 เพื่อตัดการเสียรูปเนื่องจากแรงเฉือน
hmไม่มีผลต่างอุณหภูมิ (ถ้าไม่มีจะได้ NaN)
iz, dyz, jm⁴ไม่มีBeam2D ไม่ใช้

พารามิเตอร์ของวัสดุที่ขาดไปมีค่าเป็น 1 ไม่ใช่ค่าทั่วไปของวัสดุ ส่วนการขาด a, iy หรือ k ทำให้ผลลัพธ์ทุกค่าเป็น NaN ทั้งสองกรณีไม่ throw error ทั้งสองคลาสมีเมธอด change(params) ซึ่งกำหนดพารามิเตอร์ที่ส่งมา และเก็บพารามิเตอร์ไว้เป็น property ชื่อเดียวกัน

แรงกระทำ

LoadCase

เมธอดคืนค่าค่า
createNodalLoad(node, values, lcs?)NodalLoad{ [DofID.Dx]: N, [DofID.Dz]: N, [DofID.Ry]: N·m } ส่วน lcs (ค่าเริ่มต้น false) ถ้าเป็น true: อยู่ในแกนที่หมุนแล้วของโหนด
createBeamElementUniformEdgeLoad(el, [fx, fz], lcs)BeamElementUniformEdgeLoadN/m ตลอดทั้งชิ้นส่วน
createBeamElementTrapezoidalEdgeLoad(el, [fx1, fz1], [fx2, fz2], lcs)BeamElementTrapezoidalEdgeLoadN/m ที่โหนดแรกและโหนดที่สอง แปรผันเชิงเส้นระหว่างกัน
createBeamConcentratedLoad(el, [fx, fz, my, a], lcs)BeamConcentratedLoadN, N, N·m ที่ระยะ a m จากโหนดแรก
createBeamTemperatureLoad(el, [dTc, dTb, dTt])BeamTemperatureLoadK: เซนทรอยด์ เส้นใยล่าง เส้นใยบน
createPrescribedDisplacement(node, values)PrescribedDisplacement{ [DofID.Dz]: m, … } บน DOF ที่ยึดไว้ ในแกนของโหนด ไม่มีผลบน DOF อิสระ

สำหรับแรงกระทำบนชิ้นส่วน lcs เป็น true หมายถึงแกนท้องถิ่น (x ตามแนวชิ้นส่วน z ตั้งฉากกับชิ้นส่วน) และ false หมายถึงแกนรวม แรงแผ่กระจายเป็นค่าต่อเมตรของความยาวชิ้นส่วน ตัวอย่างอยู่ในหน้า แรงกระทำที่โหนดและบนชิ้นส่วน

สมาชิกชนิดคำอธิบาย
labelstring
nodalLoadListNodalLoad[]
elementLoadListBeamElementLoad[]แรงกระทำบนชิ้นส่วนและแรงกระทำเนื่องจากอุณหภูมิ
prescribedBCPrescribedDisplacement[]
solvedbooleantrue หลังคำนวณสำเร็จ
getElementLoadsOnElement(el)BeamElementLoad[]แรงกระทำบนชิ้นส่วนหนึ่งชิ้น

ออบเจกต์แรงกระทำเก็บค่าไว้ใน property แบบ public ซึ่งเปลี่ยนได้ก่อนคำนวณใหม่: values (และ lcs) บน NodalLoad, BeamElementUniformEdgeLoad, BeamConcentratedLoad และ BeamTemperatureLoad ส่วน startValues และ endValues อยู่บน BeamElementTrapezoidalEdgeLoad และ prescribedValues อยู่บน PrescribedDisplacement แต่ละตัวมี target คือชื่อของโหนดหรือชิ้นส่วนที่รับแรงกระทำนั้น

DofID

ชื่อค่าBeam2D ใช้หรือไม่
Dx0ใช้
Dy1ไม่ใช้
Dz2ใช้
Rx3ไม่ใช้
Ry4ใช้
Rz5ไม่ใช้

ผลลัพธ์

ผลลัพธ์อ่านจาก Beam2D (แรงภายใน การโก่งตัว แรงปลาย) และจาก Node (การกระจัด แรงปฏิกิริยา) สำหรับ LoadCase ที่ระบุเสมอ หลัง solve() ดูสองตารางข้างต้น และดู การอ่านผลลัพธ์ สำหรับตัวอย่างและเครื่องหมาย โดยสรุป:

ต้องการเรียก
แรงปฏิกิริยา หน่วย N และ N·mnode.getReactions(lc)
การกระจัด (m) และการหมุน (rad)node.getUnknowns(lc, [DofID.Dx, DofID.Dz, DofID.Ry])
N, V หรือ M ที่จุดหนึ่ง หน่วย N และ N·mbeam.computeNormalForceAt(lc, x), computeShearForceAt, computeBendingMomentAt
N, V หรือ M ตลอดชิ้นส่วนbeam.computeNormalForce(lc, n), computeShearForce, computeBendingMoment
รูปร่างที่เสียรูป หน่วย mbeam.computeLocalDefl(lc, n), computeGlobalDefl
แรงปลาย หน่วย N และ N·mbeam.computeEndForces(lc)
รูปของผลลัพธ์ทั้งหมดStructurePlot หรือ structureSvg จาก @edubeam/plot